Ιερά Μητρόπολις Δράμας

ΤΗΛ.: 25210.32362

e-mail: imdramas@otenet.gr

12/02/2016

ΕΝΘΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

ΕΝΘΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΡΑΜΑΣ

κ.κ. ΠΑΥΛΟΥ

ΕΚΦΩΝΗΘΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΝΑΟΝ

ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΔΡΑΜΑΣ

τῇ 19ῃ -11 -2005

 

Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Χριστόδουλε,

Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας κ.κ.Παντελεῆμον, ἐκπρόσωπε τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ.Βαρθολομαίου,

Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου κ.κ. Προκόπιε, Τοποτηρητά τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως,

Σεβασμιώτατοι Ἱεράρχαι,

Ἅγιοι Καθηγούμενοι,

Τίμιον Πρεσβυτέριον,

Εὐλαβέστατοι Διάκονοι,

Ἐξοχώτατε κ. Ὑπουργέ,

Κύριοι Βουλευταί,

Ἐνδοξότατε Στρατηγέ,

Ἀξιότιμοι :

κ. Νομάρχαι,

κ. Δήμαρχοι,

Πολιτικαί καί Στρατιωτικαί ἀρχαί,

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

«Ὁ λαμβάνων ἐάν τινα πέμψω, ἐμέ λαμβάνει, ὁ δέ ἐμέ λαμβάνων λαμβάνει τόν πέμψαντά με»( Ἰωάν. 13, 20 ).

     Εὐλογητός ὁ Θεός, καί δεδοξασμένον εἴη τό ἅγιον Αὐτοῦ ὄνομα, ὅστις ἐν τῇ ἀφάτῳ Αὐτοῦ συγκαταβάσει καί φιλανθρωπίᾳ εὐδοκεῖ, ἵνα ἐνδείξηται τό ἔλεος Αὐτοῦ διά τῶν ταπεινῶν καί ἀσθενῶν, ὅπως μή καυχήσηται πᾶσα σάρξ ἐνώπιον Αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐπί μᾶλλον κραταιωθῇ καί ὡς φωσφόρος ἀνατείλῃ ἡ θεία Αὐτοῦ σοφία καί ἀΐδιος ἰσχύς .

     Ἀναλαμβάνομεν μετά φόβου Θεοῦ καί ἀκαταισχύντου ἐλπίδος πρός Αὐτόν καί τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον τούς οἴακας τῆς περιβλέπτου καί αἱματοβαφοῦς ταύτης Μητροπόλεως, ἱστάμενοι ἐπί τῆς φυλακῆς, ἐν ᾗ ἔστησεν ἡμᾶς ἱεροκανονικῶς  καί νομίμως ἡ ψῆφος τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας τῆς ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

     Ἐρχόμενος πρός ὑμᾶς, τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά καί περιπόθητα, ἤ μᾶλλον σταλείς ὑπό τῆς πνοῆς τοῦ Παναγίου Πνεύματος, τοῦ συγκροτοῦντος τόν θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας, ἵσταμαι ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν οὐχί διά νά κηρύξω ἐμαυτόν , ἀλλά τό Εὐαγγέλιον καί τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. Ἔρχομαι πρός ὑμᾶς «οὐ καθ᾿ ὑπεροχήν λόγου ἤ σοφίας καταγγέλλων ὑμῖν τό μαρτύριον τοῦ Θεοῦ. Οὐ γάρ ἔκρινα τοῦ εἰδέναι τι ἐν ὑμῖν, εἰ μή Ἰησοῦν Χριστόν, καί τοῦτον ἐσταυρωμένον» ( Α΄Κορ. β' 1-3).

      Καλοῦμαι ν᾿ ἀπεκδυθῶ τόν κατά κόσμον ἑαυτόν μου, νά γίνω αὐλός, διά τοῦ ὁποίου ὁ Θεός θά ὁμιλήσῃ εἰς τόν λαόν.

     Καλούμενοι οἱ προφῆται ὑπό τοῦ Θεοῦ ἔκρυπτον ἑαυτούς ἤ ἐν συντριβῇ πολλῇ ἐδήλουν τήν ἀδυναμίαν των. Ἐν ἀπολύτῳ ταπεινώσει, ἐπιγνώσει καί συντριβῇ ὁ μέγας Μωϋσῆς εἶπε πρός τόν Κύριον : «...δέομαι, Κύριε, οὐχ ἱκανός εἰμι πρό τῆς ἐχθές, οὐδέ πρό τῆς τρίτης ἡμέρας, οὐδέ ἀφ᾿ οὗ ἤρξω λαλεῖν τῷ θεράποντί σου, ἰσχνόφωνος καί βραδύγλωσσος ἐγώ εἰμι»( Ἐξόδου 4, 10 ).

     Τήν ἐπαινετήν ἐκδήλωσιν τῆς ἀδυναμίας αὐτοῦ συνέτριψεν ἡ προσταγή τοῦ Θεοῦ: «Εἶπε δέ Κύριος πρός Μωϋσῆν, τίς ἔδωκε στόμα ἀνθρώπῳ, καί τίς ἐποίησε δύσκωφον καί κωφόν, βλέποντα καί τυφλόν; Οὐκ ἐγώ ὁ Θεός; καί νῦν πορεύου, καί ἐγώ ἀνοίξω τό στόμα σου, καί συμβιβάσω σε ὅ μέλλεις λαλῆσαι»    ( Ἐξ. 4, 11-12 ).

     Διά τοῦτο, ἀδελφοί καί τέκνα, μή δίδετε βάρος εἰς τά μέχρι τοῦδε γνωσθέντα βιογραφικά καί ἄλλα περί τοῦ προσώπου τοῦ Ποιμενάρχου σας. Εἶναι ἄνευ σημασίας. Τά ἀπό τοῦ νῦν ἔχουσι σημασίαν.

     Αἰφνιδιασθέντες ἐκ τῆς ἀπροβλέπτου ἐκλογῆς μου, μέ ἀνταιφνιδιάσατε διά τῆς ἀγάπης, τοῦ σεβασμοῦ καί τῶν εὐγενῶν προσδοκιῶν σας, ἄρχοντες καί ἀρχόμενοι, κλῆρος καί λαός. Μία εἶναι ἡ ὁδός δι᾿ ἐμέ, νά ἀποβῶ καλός ποιμήν, ἕτοιμος νά θύσω τήν ψυχήν μου ὑπέρ ὑμῶν. Οὐκ ἔρχομαι πρός ὑμᾶς ὡς ἐξουσιαστής, ἀλλ᾿ὡς διάκονος, πατήρ, τροφεύς, θεράπων, ἱκέτης, λειτουργός. Ἡ εἰκών τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ περιεζωσμένου τό λέντιον μέ συνέχει. «Μαθηταῖς ὑποδεικνύει ταπεινώσεως ὁ Δεσπότης τύπον, ζώννυται λέντιον καί κάμπτει γόνυ, δούλων ἐκπλῦναι πόδας» (Τροπ. ε' ᾠδῆς Ὄρθρου Μ. Πέμπτης). Ἰδού ἡ προαίρεσις, τό στίγμα τῶν διαθέσεων τῆς ποιμαντικῆς διακονίας καί εὐθύνης τοῦ νέου σας Ποιμενάρχου.

     Ὁ  βαθύνους καί θεολογικώτατος μέγας διδάσκαλος Ἰωσήφ ὁ Βρυέννιος εἰς τήν νουθετήριον ἐπιστολήν του πρός τόν πρωτόθρονον Μητροπολίτην Ἡρακλείας Ἀντώνιον  ἔγραψε:«...τῆς ἀρχῆς ταύτης ἐπιλαβόμενος μέμνησο τίνων ἄρχεις, τίνας ἄγεις, καί τίνι τούτων πέρι μέλλεις λόγον ὑφέξειν. Τούς εἰκόνι τετιμημένους Θεοῦ, καί γεγενημένους αὐτοῦ καθ᾿ ὁμοίωσιν καί Θεῷ, ᾧ πάντα εἰς κρίσιν αὐθωρόν παραστήσεται, καί οὗ πρό προσώπου πᾶσα ἡ κτίσις φρίττει καί δέδοικεν, ὅς ἑκάστου τῶν βεβιωμένων λόγον ἡμᾶς ἀπαιτήσει. Τούτων τοσοῦτον ὁ Θεός περιέχεται, καί οὕτω στέργει τά κατ᾿ αὐτούς, ὡς μή μόνον κατ᾿ εἰκόνα καί καθ᾿ ὁμοίωσιν ἑαυτοῦ δεδημιούργηκε τούτους, ἀλλά καί παράδεισον αὐτοῖς ἐχαρίσατο, καί τούτου δι᾿ ἀπάτην ἐκπεπτωκότας νόμῳ κατησφαλίσατο, προφήταις ἐπαιδαγώγησε, δι᾿ ἀνδρῶν ἱερῶν τό συμφέρον ἐπέσκηψεν, ἀγγέλοις παρακατέθετο φύλαξιν. Δι᾿ αὐτούς ἐξέτεινεν οὐρανόν, ἥπλωσεν ἀέρα, γῆν ἐτεκτήνατο, ἥλιον ἧψεν, ἐξέχεεν ὕδωρ. Τί δεῖ τά πολλά λέγειν; Τῆς φύσεως αὐτοῖς ἐκοινώνησεν, ἀδελφούς ἑαυτοῦ καί κληρονόμους ἀνέδειξεν. Οὕτως ἄρα ὁ Θεός αὐτούς ὑπεραγαπᾷ, λοιπόν κρίνων αὐτούς καί ἄγων, ὡς ἀδελφούς Χριστοῦ, καί υἱούς Θεοῦ θέσει πάντας ἡγοῦ. Οὕτω γάρ καί τόν ἀγαπῶντα αὐτούς πρός τήν σήν ἀγάπην ἐρεθίσεις, καί αὐτούς πρός μίμησιν κινήσεις ψυχωφελῆ»(Ἰωσήφ Βρυεννίου, Τά παραλειπόμενα, Τομ. Γ΄, σελ. 165η, Θεσ/νίκη, 1991).

     Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταδείκνυται ὅτι, ἐάν καλῶς διακονήσω τάς ὑμετέρας ψυχάς, ἴσως καταξιωθῶ καί τῆς σωτηρίας τῆς ἰδικῆς μου ψυχῆς. Μία τῶν ψυχῶν τῶν ἐμπεπιστευμένου μου ποιμνίου ἐάν ἀπολεσθῇ, θά ἀπαιτηθῇ παρά τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ ἀπ᾿ ἐμοῦ ἐν τῇ φοβερᾷ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως. Διά τοῦτο ἀνερχόμενος τάς βαθμίδας τοῦ ἀρχιερατικοῦ θρόνου τῆς μαρτυρικῆς Μητροπόλεως Δράμας περιηχεῖ ἐν τῇ καρδίᾳ μου μυστική τις φωνή λέγουσά μοι ὡς πάλαι τῷ Μωϋσεῖ : « Λῦσαι τό ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου, ὁ γάρ τόπος, ἐν ᾧ σύ ἕστηκας, γῆ ἁγία ἐστί» ( Ἐξόδου 3, 5 ).

     Ἱστάμενος ἐπ᾿ αὐτοῦ δεδικαιολογημένην συντριβήν αἰσθάνομαι ἐν τῇ καρδίᾳ μου τόσον ἐκ τῆς ἐμῆς ἀδυναμίας, ὅσον καί ἐκ τῶν βαρυτάτων καί μεγάλων εὐθυνῶν ἅς ἐπωμίζομαι, ἐν τοῖς παροῦσι μάλιστα καιροῖς.

     Κατά τήν διδασκαλίαν τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως ὁ Ἀρχιερεύς εἶναι ἔμψυχος καί ζῶσα εἰκών Χριστοῦ, δι᾿ ἔργων καί λόγων χαρακτηρίζουσα τήν ἀλήθειαν. Εἶναι προβολή ἐν τῇ πράξει τῶν ἰδιοτήτων τοῦ μεγάλου Ἀρχιερέως Δεσπότου Χριστοῦ. Πρέπει, ὡς Ἐκεῖνος, νά ἔχῃ τήν βαθυτάτην καί ἀνιδιοτελῆ ἀγάπην πρός πάντας, τήν ἀπροσωπόληπτον ἀγαθότητα πρός ὅλους, τήν εὐθύτητα, τήν δικαιοσύνην, τήν ἁγιότητα καί αὐστηρότητα τοῦ βίου, ὅλαι δέ αἱ πράξεις του ν᾿ἀκτινοβολῶσι καί νά φέρωσι τήν σφραγῖδα τῆς τελειότητος καί ἀληθείας.

     Κύριον αὐτοῦ ἔργον, ὡς οἱ θεῖοι καί ἱεροί κανόνες διακελεύουσιν, εἶναι ἡ καλή ὁμολογία τῆς πίστεως, ὡς κατέχει ταύτην καί ὁμολογεῖ ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, ἡ μέχρι κεραίας διαφύλαξις ταύτης, ἡ σωτηρία τῶν καταπεπιστευμένων αὐτῷ ψυχῶν καί τό ὑπέρ τῆς ἀληθείας τῶν δογμάτων λαλεῖν καί οὐκ αἰσχύνεσθαι.

     Ὅσον ἀφορᾷ τήν ἐξειδικευμένην κοινωνικήν διακονίαν τοῦ ποιμενάρχου σας, ἀναγκαίας οὔσης κατά τάς ἡμέρας ταύτας, δέν θεωρῶ φρόνιμον ἐν εἴδει προγραμματικῶν δηλώσεων ν᾿ ἀναπτύξω ταύτην κατά τήν ὥραν αὐτήν. Ἄλλωστε ἡμεῖς «ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ»(;) ( Ἰωάν. 15, 19 ).

     Ἕν μόνον θά εἴπω. Ὁ Κύριος ἀπαιτεῖ ἀπό τούς εἰς αὐτόν πιστεύοντας, πολύ δέ περισσότερον ἐκ τῶν ποιμένων, τήν συμπόρευσιν πρός τούς πολυμόρφως πάσχοντας ἐλαχίστους ἀδελφούς, θέτων ταύτην ὡς κριτήριον τῆς σωτηρίας ἡμῶν.«Ἐπείνασα γάρ, καί ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καί ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καί συνηγάγετέ με, γυμνός, καί περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καί ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ, καί ἤλθετε πρός με»( Μτθ.25,34-37 ).

     Ἡ Μητρόπολις δέν εἶναι φρούριον ἀπόρθητον ἐντός τοῦ ὁποίου θά ἐγκλεισθῇ ὁ ποιμενάρχης σας. Ὅθεν καλῶ πάντας ὑμᾶς, καί ἰδίως τήν σπουδάζουσαν, ἐργαζομένην καί τήν ἐν ἀγωνίᾳ πρός ἐξεύρεσιν ἐργασίας διατελοῦσαν νεότητα, νά τήν ἐκπορθήσετε. Ἀλλά τί λέγω; Δέν θά χρειασθῇ. Ἀμαχητί σᾶς παραδίδεται ἀπό τῆς σήμερον.

     Πρός τόν εὐαγῆ δέ κλῆρον καί τό φιλόχριστον πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ἀπονέμω ἐξ ὅλης ψυχῆς τήν Ἀρχιερατικήν εὐλογίαν, ἐπευχόμενος πᾶν ἀγαθόν καί σωτήριον, διαβεβαιούμενος ὅτι οὐδενός φείσομαι κόπου ἤ θυσίας ἐν τῇ ὑπέρ αὐτῶν ποιμαντορικῇ προστασίᾳ καί μερίμνῃ μου.

     Γνωρίζω ὅτι ὁ μέν κλῆρος ἔχει ἀνάγκην ἀρτιωτέρας πνευματικῆς μορφώσεως καί συνεχοῦς καταρτισμοῦ, συμφώνως πρός τάς ἀπαιτήσεις τῶν καιρῶν, διά νά δύναται νά χρησιμεύῃ ὡς ἀπλανής καί φωτεινός ὁδηγός πρός τήν πνευματικήν ζωήν, ὥστε ἐπαξίως νά κατέχῃ, καθώς καί ἔχει καί κέκτηται θείῳ δικαίῳ, τήν πρώτην θέσιν καί τάξιν καί χρησιμότητα ἐν παντί καί πάντοτε. Αὐτός δέ εὐθαρσῶς δηλῶ ὅτι θά ἡγοῦμαι καί θά ποδηγετῶ καί τόν τράχηλον πανταχοῦ ἀγογγύστως καί ἐρρωμένως θά προβάλλω ἐσαεί, συμπαριστάμενος καί συνευδοκῶν καί παραθαρρύνων καί στηρίζων ἔν τε ταῖς εὐτυχίαις καί ταῖς δυστυχίαις καί ἀπό τοῦ ὕψους τῶν ἱστορικῶν ἐπάλξεων τούς πεπιστευμένους ἄνωθεν ἀγαπητούς μου ἐν Χριστῷ ἀδελφούς.  Χρῄζομεν κλήρου καλοῦ, καλῶς καί ἀξιοπρεπῶς διατηρουμένου, κλήρου ἐνεργητικώτερον καί εὐρύτερον δρῶντος, ἀλλά καί ἀπηλλαγμένου τῆς ἀκηδίας διά τά περί ἑαυτοῦ.

     Ὁ δέ λαός, ὅστις εἶναι λαός μέ πίστιν, εὐλάβειαν, ζῶσαν ἐκκλησιαστικήν καί ἐθνικήν συνείδησιν καί εὐσεβεῖς πρός τήν τελειότητα ἀνατάσεις, ζηλοτύπως ἐχόμενος τῶν πατρικῶν παραδόσεων, πολλάς ἀφ᾿ ἡμῶν τῶν πνευματικῶν αὐτοῦ πατέρων ἀπαιτήσεις ἔχει, ἐπιθυμῶν νά περιπατῶμεν ἀξίως τῆς κλήσεως ἡμῶν.

     Ἐν Κυρίῳ καυχῶμαι διά τούς δύο ἀδάμαντας τούς κοσμοῦντας τήν ἀρχιερατικήν μου μίτραν, μοναστικάς ἀδελφότητας τάς ὑπό τῶν γεροντισσῶν Ἀλεξίας καί Ἀκυλίνης ποδηγετουμένας τῶν Ἱερῶν Μονῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Εἰκοσιφοινίσσης, τῆς ἀρχαιοτέρας ἐν τῇ Βαλκανικῇ μονῆς, καί τῆς Ἀναλήψεως ἐν Σίψᾳ τοῦ Ὁσίου πατρός ἡμῶν Γεωργίου, τάς ὁποίας καί εὐλογῶ. Αἱ ἐν αὐταῖς μονάζουσαι, ἀκολουθοῦσαι τήν γνησίαν ὀρθόδοξον μοναστικήν παράδοσιν, τήν ἀποφυγήν τοῦ κόσμου, τήν εἰς ἑαυτάς συγκέντρωσιν, τήν πρός τόν Θεόν ἀγάπην καί ἀφοσίωσιν, τήν τήρησιν τῶν ἐντολῶν Του δι᾿ αὐστηρᾶς σωματικῆς καί πνευματικῆς καθαρότητος καθήμεναι παρά τούς πόδας τοῦ Ἰησοῦ, ὡς ἡ  Μαρία, ἥν καί ἐμακάρισεν ὁ Κύριος, ἐν ἡσυχίᾳ καί ταπεινώσει ἀκούουσαι τῶν λόγων Αὐτοῦ, καί ὡς ἱεραποστολήν ἔχουσαι τόν ὑποδειγματικόν αὐτῶν ἐν παντί βίον, δραστηρίως ἐργάζονται, ἵνα δι᾿ αὐτοῦ ἐπαινῆται ἡ μονήρης βιοτή, καί δοξολογῆται τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Διό καί παρακαλῶ, ὅπως εἰς τά καθημερινά αὐτῶν κομβοσχοίνια προσθέσωσι καί ἕν ὑπέρ τοῦ Ἐπισκόπου των. Εἶναι τό μόνον πρᾶγμα τό ὁποῖον παρακλητικῶς ἐκζητῶ.

     Κατά τήν εὔσημον ταύτην ἡμέραν καί ὥραν νοερῶς ἐπισκέπτομαι ἐν τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων, ἐν Κωνσταντινουπόλει, τόν πνευματικόν ὀμφαλόν τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ἀνατολῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τόν πάνσεπτον καί γεραρόν Οἰκουμενικόν Θρόνον, τόν καθαρθέντα καί καθαγιασθέντα ἐν τῇ χοάνῃ ἱερῶν πόνων, τόν δοξασθέντα καί κραταιωθέντα ἐν τῇ ἱστορικῇ αὐτοῦ πορείᾳ, εὐτόλμως καί ὑπευθύνως ὑπουργοῦντα καί τελεσιουργοῦντα ἄχρι τῆς σήμερον, παρά τάς ἐμπόνους αὐτοῦ δοκιμασίας, τά τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως καί τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν γένους μυστήρια. Ἀναλαμβάνων τήν διαποίμανσιν Ἱερᾶς Μητροπόλεως εἰς τόν πνευματικόν χῶρον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐν Βορείῳ Ἑλλάδι, κατασπάζομαι τήν χαριτόβρυτον Δεξιάν τοῦ προσκυνητοῦ μου Δεσπότου, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, εὐλαβῶς ἐκζητῶν οὐ μόνον τάς σεπτάς καί θεοπειθεῖς Αὐτοῦ εὐχάς καί Πατριαρχικάς εὐλογίας, ἀλλά καί τάς τῆς περί Αὐτόν Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου. Διό καί καταθέτω τόν ἀνυπόκριτον σεβασμόν, τήν ἀφοσίωσιν καί εὐγνωμοσύνην μου πρός τήν κοινήν πάντων ἡμῶν μητέρα, τήν Μεγάλην Ἐκκλησίαν.

     Ἡ ἐν Ἑλλάδι Αὐτοκέφαλος Ἐκκλησία τιμητικῶς καί ὀφειλετικῶς λειτουργεῖ ὡς προμαχών καί θώραξ καί προφυλακή τοῦ πανσέπτου Οἰκουμενικοῦ Θρόνου.  Ἰσχυρά δέ Αὐτοκέφαλος ἐν Ἑλλάδι Ἐκκλησία δύναται ν᾿ ἀποτελέσῃ ἀνατρεπτικόν παράγοντα καί τεῖχος ὀχυρώτατον κατά τῶν ἐπιβουλευομένων αὐτήν.

     Πρός Ὑμᾶς, Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Χριστόδουλε, προεξάρχοντα τῆς ἱερᾶς ταύτης συνάξεως, πάνυ εὐλαβῶς ὑποβάλλω τάς υἱικάς εὐχαριστίας μου διά τήν πρός με ὑμετέραν εὔκλειαν, εὔνοιαν καί ἀγάπην, ἐξαιτούμενος τάς θεοστηρίκτους εὐχάς καί εὐλογίας Ὑμῶν.

     Μακαριώτατε, γνωρίζω ὅτι χρῄζετε Κυρηναίων διά τήν ἄρσιν τοῦ σταυροῦ Σας. Ἰδού καί ἐγώ μετ᾿ ἄλλων ἀδελφῶν, ἔσχατος μέν ἀλλά πρόθυμος μέχρι τρυγός νά πίω τό ποτήριον τῶν θλίψεων, διά ν᾿ ἀναψύξω τήν Ὑμετέραν Μακαριότητα. Σᾶς διαβεβαιῶ  δέ περί τῆς ἀγάπης τόσον τῆς ἰδικῆς μου, ὅσον καί τοῦ εὐγενεστάτου ποιμνίου μου. Παρακαλῶ, εὔχεσθε ὑπέρ πάντων ἡμῶν. Ὁσάκις αἰσθάνεσθε τήν ἀνάγκην ἀποδράσεως ἐκ τοῦ κλεινοῦ ἄστεως πρός μικράν ἀνάπαυλαν, περισυλλογήν καί ἀναψυχήν, ὁ ἐλάχιστος ἐν Ἐπισκόποις Μητροπολίτης Δράμας καί τό ποίμνιον αὐτοῦ μετ᾿ ἀγάπης θά Σᾶς ἀναμένουν, διά νά Σᾶς κουφίσουν, ὅσον δύνανται.

     Θερμότατα εὐχαριστῶ τόν Τοποτηρητήν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου κ. Προκόπιον, τόν φιλοτίμως μογήσαντα ὑπέρ τοῦ ποιμνίου μου καί διά τάς ἐκδηλώσεις ἀγάπης πρός τήν ἐλαχιστότητά μου, καθώς καί τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας κ. Παντελεήμονα καί τούς συνεργάτας του διά τήν ἐπιδειχθεῖσαν πρός ἐμέ ἀγάπην καί φροντίδα των.

     Εὐχαριστῶ τούς Σεβασμιωτάτους Ἱεράρχας, καθώς καί ἅπαντας, κληρικούς καί λαϊκούς, τούς προσελθόντας σήμερον ἐν τῷ πανσέπτῳ τούτῳ ναῷ.

     Ἀρχόμενος τοῦ ἱεροῦ ἔργου τῆς διαποιμάνσεως τοῦ πληρώματος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δράμας χρεωστικῶς ἐκζητῶ τάς εὐχάς τῶν ἀοιδίμων προκατόχων μου Ἀρχιερέων, μάλιστα δέ τοῦ προσφάτως πρός τάς αἰωνίους μονάς μεταστάντος Μητροπολίτου κυροῦ Διονυσίου, ὅπως ἐκδαπανήσω ὅλας μου τάς δυνάμεις, ὡς ἐκεῖνοι, ὑπέρ τῶν ἐμπεπιστευμένων μοι ὑπό τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας τῆς ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος προβάτων.

     Τελευτῶν τόν παρόντα ἐνθρονιστήριον λόγον μου θά ἐπαναλάβω τόν ἐπίλογον τοῦ πρό ἑκατόν τριῶν ἐτῶν ἐκφωνηθέντος ἐνθρονιστηρίου λόγου τοῦ ἐν ἁγίοις ἤδη συναριθμουμένου προκατόχου μου Μητροπολίτου Δράμας, ἱεροεθνομάρτυρος Ἁγίου Χρυσοστόμου: «Ἡ Ἐκκλησία, ὡς τήν ἐστερέωσαν οἱ ἅγιοι Πατέρες, δέν εἶναι ψυχρά δύναμις ἐπιτάσσουσα οὔτε ὀργάνωσις ὑπολογίζουσα, ἀπειλοῦσα ἤ ἐκδικουμένη μέ τό φόβητρον τῆς ἀνταποδόσεως. Εἶναι μήτηρ ἀγαπῶσα καί συγχωροῦσα καί ἐμπνέουσα τό γλυκύτερον τῶν ἐπί γῆς αἰσθημάτων. Καί οἱ διακονοῦντες αὐτήν ποιμένες ἀποστολήν ἔχουν νά προσεγγίζωσι τά διψῶντα χείλη τῶν χριστιανῶν πρός τούς πλήρεις θείου γάλακτος μαστούς, διά τήν ἀκεραίαν, τήν ἀσάλευτον, τήν ὑπερτέραν ὑγείαν τῆς ζωῆς. Τήν ἀποστολήν μου αὐτήν ἐν μέσῳ ὑμῶν θά ἐπιτελέσω κατά τούς νόμους τῆς θείας ἁρμονίας, ἐάν λειτουργῶν ἐμπνεύσω τήν κατάνυξιν τῆς καρδίας καί οὐχί ἁπλῶς τήν προσευχήν τῶν χειλέων, ἐάν ἐμφυσήσω τό θάρρος καί τήν ἐλπίδα καί οὐχί τήν ἀνίαν καί τό δέος, ἐάν ἀνασύρω τούς μαργαρίτας, τούς ὁποίους ἐγκλείει εἰς τό βάθος πᾶσα ἑλληνική καρδία, ἐάν ἀνοίξω τούς κρουνούς τῆς ἀγάπης, ἐάν δώσω παλμόν θάρρους, ὑπερηφανείας καί θυσίας εἰς ὅλας τάς ψυχάς, ἐάν συντονίσω τά αἰσθήματα καί ὠθήσω εἰς τά ἔργα τοῦ φωτός. Θά ἀνεγείρω οὕτω μεθ᾿ ὑμῶν θημωνιάς καρπῶν, προϊόν τῆς ἐργασίας, καί ἱδρύματα εὐποιΐας, ἀπαύγασμα τῆς ἀγάπης τοῦ πλησίον, καί στερεάς στήλας τῶν εὐγενῶν αἰσθημάτων τοῦ ἀνθρωπισμοῦ καί ἀκατάλυτα τείχη τῶν ἱερῶν ἐθνικῶν δικαίων καί προνομίων.

     Πάσχα Κυρίου εὐαγγελίζομαι ὑμῖν, ἀγαπητά τέκνα, μέ τήν ποιμαντορικήν ῥάβδον, δᾷδα τῆς Ὀρθοδοξίας.ΑΜΗΝ»( Χρυσοστόμου Δράμας, Ἐνθρονιστήριος).

 

                                                  † Ὁ Δράμας Παῦλος

 

Ο καιρός σήμερα και πρόγνωση καιρού για τις επόμενες μέρες

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Ενοριακές Εκδηλώσεις [04/07/2017]

ΤΑ ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΗ ΜΑΣ

Δελτία Τύπου -Ἀνακοινώσεις - Νέα [29/06/2017]

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΑΣ

Δελτία Τύπου -Ἀνακοινώσεις - Νέα [14/05/2017]

ΛΙΤΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΗΣ ΣΤΗ ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗ

Δελτία Τύπου -Ἀνακοινώσεις - Νέα [30/04/2017]

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΗΜΕΡΑΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ (κείμενο & ερμηνεία)

24.07.2017 ΔΕΥΤΕΡΑ Η΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ Η΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Πρὸς Κορινθίους Α΄ Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα   9:13-18 Ἀδελφοί, οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ τὰ ἱερὰ ἐργαζόμενοι τὰ ἐκ τοῦ ... περισσότερα

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (κείμενο & ερμηνεία)

24.07.2017 ΔΕΥΤΕΡΑ Η΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

Τῌ ΔΕΥΤΕΡᾼ ΤΗΣ Η΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον ιστ΄ 1 - 6 Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, προσελθόντες τῷ Ἰησοῦ οἱ Φαρισαῖοι καὶ Σαδδουκαῖοι ... περισσότερα

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Κυριακή 23 Ἰουλίου (Ζ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ) (Ματθ. θ’ 27-35)

Δύο τυφλοί παρουσιάζονται, ἀδελφοί, στή σημερινή εὐαγγελική περικοπή τῶν ὁποίων οἱ φωνές ἀντηχοῦν ἐπίμονες: «Ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὲ Δαυιδ». Λυπή­σου μας, θεράπευσέ μας, ἔνδοξε ἀπόγονε τοῦ Δαβίδ. Ἀλλὰ τί περίεργο! Ὁ ... περισσότερα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

24.07.2017

24 Ἰουλίου

 971   Ὁ Αὐτοκράτωρ Ἰωάννης Τσιμισκής νικᾶ ... περισσότερα

Copyright 2015 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΔΡΑΜΑΣ
powered by webApplications