ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΡΑΜΑΣ κ. ΔΩΡΟΘΕΟΥ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ  ΔΡΑΜΑΣ

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2026

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ὁ μήνας Αὔγουστος εἶναι ἀφιερωμένος στό σεπτό πρόσωπο τῆς Μητέρας τοῦ Κυρίου μας, τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Στήν καρδιά τοῦ καλοκαιριοῦ κάναμε γιορτή τήν ἔνδοξη Κοίμησή της, ὅπου τήν παναγία ψυχή της ὑποδέχθηκε στά οὐράνια δώματα ὁ Υἱός της καί ὅλος ὁ οὐράνιος κόσμος.

Στίς Ἱερές Παρακλήσεις, μυριάδες πιστοί γονατίζουμε εὐλαβικά καί μέ ταπείνωση μπροστά στήν εἰκόνα τοῦ σεβάσμιου προσώπου της. Τήν τιμοῦμε, τήν ὑμνοῦμε καί τή μεγαλύνουμε, «γιατί ἔγινε Μητέρα Ἐκείνου τοῦ ὁποίου ἄξιζε νά γίνει Μητέρα» (Ἅγ. Νικόλαος Καβάσιλας).

Ἡ ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου ἔχει ξεχωριστή χάρη. Στήν Κοίμησή της χαίρεται ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ: «Μέ τήν ἔνδοξη Κοίμησή σου οἱ οὐρανοί ἀγάλλονται, χαίρονται τά στρατεύματα τῶν ἀγγέλων καί εὐφραίνεται ὅλη ἡ γῆ», ψάλλουμε εὐλαβικά.

Τό πρόσωπό της συνδέθηκε ἄρρηκτα μέ τό μοναδικό γεγονός τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Ὑπῆρξε «ἡ δούλη Κυρίου», ἡ «εὐλογημένη» ἀνάμεσα σέ ὅλες τίς γυναῖκες, ἡ «μακαρία», ἡ «κεχαριτωμένη». Ὅλα τά χαρίσματα στή Θεοτόκο εἶναι ὑψηλότερα ἀπό κάθε ἔπαινο καί ἀνώτερα ἀπό κάθε ἐγκώμιο.

Εἶναι γνωστή ἡ εὐλάβεια τοῦ ἁγίου Νεκταρίου πρός τή Θεοτόκο. Ἀπό τόν βίο του γνωρίζουμε ὅτι διετέλεσε Διευθυντής τῆς Ριζαρείου Σχολῆς. Ὅταν πῆγε τήν πρώτη μέρα στή Σχολή, ἐνῶ ὅλοι περίμεναν τόν νέο Διευθυντή νά τόν χαιρετήσουν, αὐτός τούς παρέκαμψε ὅλους καί προχώρησε στόν Ναό. Προσκύνησε πρῶτα τόν Ἐσταυρωμένο καί μετά τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας. «Στάθηκε ἀρκετή ὥρα ἐκεῖ, γεμάτος ἔκσταση. Τόν ἄκουγαν νά τῆς μιλάει στόν πληθυντικό. Εἶπε καί κάποιον ὕμνο».

Γιά κάποιον ἀσθενή μαθητή, νά πῶς προσευχήθηκε στήν Παναγία: «Κυρία Θεοτόκε... σᾶς παρακαλῶ γιά τόν Νικόλαο, σᾶς ἱκετεύω, μεσιτεύσατε στόν Υἱό σας, γιά νά μᾶς τόν παραδώσει ὑγιή. Ὑπόσχομαι μέ τίς φτωχές μου ἱκανότητες νά σᾶς προσφέρω λίγες εὐχαριστήριες ὠδές» (Σώτου Χονδρόπουλου, ὁ Ἅγιος τοῦ αἰώνα μας). Εἶδε τήν Παναγία στόν ὕπνο του νά εἶναι ὁλοζώντανη καί μέ τή μεγαλειώδη παρηγορητική της σεμνότητα, νά προσπερνᾶ τό προσκέφαλό του καί νά τοῦ λέει: «’Ηρέμησε, παιδί μου. Ὁ Κύριος θά θεραπεύσει τόν νέο».

Πράγματι, ὁ νεαρός θεραπεύθηκε. Ἀργότερα, ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος τόν χειροτόνησε Διάκονο καί Πρεσβύτερο καί γι’ αὐτή τή θεραπεία ἔγραψε μέ εὐγνωμοσύνη ὕμνους στή Θεοτόκο. Εἶναι γνωστός σέ ὅλους μας ὁ θεομητορικός ὕμνος τοῦ ἁγίου Νεκταρίου μέ τόν τίτλο «Ἁγνή, Παρθένε, Δέσποινα, Ἄχραντε Θεοτόκε, Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε».

Ἑορτάζουμε τήν Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ὅμως, ὅλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ὅτι ἡ Παναγία δέν εἶναι νεκρή! Εἶναι ζωντανή, ὁλοζώντανη, γεμάτη στοργή καί ἐνδιαφέρον γιά ἐμᾶς τά παιδιά της. Προστρέχει στήν κραυγή κάθε πονεμένου.

«Μετέστη πρός τήν ζωήν», χωρίς νά ἐγκαταλείψει τόν κόσμο, «... ἐν τῇ κοιμήσει τόν κόσμον οὐ κατέλιπες, Θεοτόκε...», ψάλλουμε στό ἀπολυτίκιο τῆς ἑορτῆς.

Ἡ ἐμπειρία τῶν Ἁγίων μας λέει ὅτι, ἄν κάποιος ἀναζητήσει τήν Παναγία στήν κατοικία της στούς Οὐρανούς, δέ θά τή βρεῖ ἐκεῖ, γιατί πάντοτε λείπει. Μέ τήν ἀστείρευτη μητρική της ἀγάπη, τρέχει καί σώζει κάθε ψυχή πού καταφεύγει κοντά της.

Ἄς καταφεύγουμε κι ἐμεῖς, λοιπόν, γιά τά τόσα προβλήματά μας στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, τήν ἀληθινή μας Μητέρα, μέ πίστη καί ἀφοσίωση. Καί ἄς μήν ἀμφιβάλλουμε ὅτι κάθε τι, πού εἶναι πρός τό συμφέρον μας, μέ τίς πρεσβεῖες της καί τήν εὐδοκία τοῦ Παντοκράτορος Κυρίου μας, θά μᾶς τό χαρίσει.

Ἀμήν! Χρόνια πολλά!

Εὐχέτης ὅλων πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο

Ὁ Μητροπολίτης σας

†  ὁ Δράμας Δωρόθεος