Γ΄ Κυριακή Λουκά (ζ΄ 11-16)

Γ΄ Κυριακή Λουκά   (ζ΄ 11-16)

8.10.2023

Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή περιγράφει τήν ἀνάσταση ἑνός νεκροῦ παιδιοῦ καί τήν ἐπαναφορά του στή ζωή.

Πρόκειται γιά τό μονάκριβο παιδί μιᾶς χήρας γυναίκας, ἡ ὁποία δοκίμαζε διπλό τόν πόνο τῆς ἀπώλειας. Εἶχε πεθάνει πρῶτα ὁ σύζυγός της καί τώρα καί τό παιδί της.

Ὁ πόνος εἶναι ἀβάσταχτος γιά τή μητέρα. Μάλιστα, συγκινεῖ καί ὅσους τήν συνοδεύουν στήν κηδεία τοῦ παιδιοῦ της.

Τότε εἶναι πού παρουσιάζεται στή ζωή της ὁ Χριστός. Αὐτός ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ μοναδικός Λυτρωτής ἀπό τό θάνατο.

«Μήν κλαῖς», λέει στή χαροκαμένη μητέρα. Ἐκείνη ἔκλαιγε σάν ἄνθρωπος χωρίς ἐλπίδα. Ὅλα εἶχαν χαθεῖ γι’ αὐτήν. Ἡ ζωή της δέν εἶχε νόημα πλέον.

Στή ζωή ἐπιβάλλεται νά κλαῖμε. Ὄχι μόνον γιά τούς νεκρούς ἀλλά καί γιά τούς ζωντανούς, γιά τίς ἁμαρτίες καί τά λάθη μας. Καί, μάλιστα, νά προσευχόμαστε νά μᾶς συγχωρήσει ὁ Θεός. Νά κλαῖμε μέχρι νά νιώσουμε τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ Χριστός λέει στή γυναίκα, «μήν κλαῖς», διότι εἶναι ὁ Ἴδιος παρών. «Δέν χάθηκε ὁ γιός σου, ὅπως νομίζεις. Ἡ ψυχή του ἔφυγε μέν αλλά θά τήν ἐπαναφέρω στή ζωή».

«Νεανίσκε, λέει, σέ σένα ὁμιλῶ· σήκω». Καί ὁ νεκρός σηκώθηκε, ἀνακάθισε ζωντανός καί ὁ Κύριος τόν παρέδωσε στή μητέρα του!

Τό παιδί δέν ἀναστήθηκε ἀπό τήν πίστη τῆς μητέρας του. Ἀναστήθηκε, ἐπειδή τό ἤθελε ὁ Χριστός. Ἔτσι θά συμβεῖ μέ ὅλους μας τήν ἡμέρα τῆς Δευτέρας Παρουσίας. Δέν θά μᾶς ρωτήσει ὁ Θεός, ἐάν ἐπιθυμοῦμε ν’ ἀναστηθοῦμε. Ἁπλά θά μᾶς ἀναστήσει. Διότι, δέν μᾶς ἔπλασε γιά νά πεθαίνουμε.

Ὅπως, ἐπίσης, δέν ἔχει νόημα νά λέμε στούς γονεῖς μας: «μέ ρώτησες καί μέ γέννησες;». Εἶναι ἐρώτηση χωρίς νόημα. Ἡ Ζωή εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Χριστός εἶναι ὁ κύριος τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου. Ἡ ζωή μας ἐξαρτᾶται ἀπό τό Θεό. Στή γενική ἀνάσταση ὅλων μας, οἱ νεκροί θ’ ἀκούσουν τή φωνή τοῦ Θεοῦ καί θ’ ἀναστηθοῦν. Ἡ ἀνάσταση, λοιπόν, εἶναι βέβαιη γιά τόν καθένα μας.

Κι ἕνα δεύτερο στοιχεῖο: Ὁ φυσικός, βιολογικός θάνατος δέν μᾶς ἀποκλείει τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, νά κληρονομήσουμε τόν Παράδεισο. Μόνον ὁ πνευματικός θάνατος μᾶς ἀποκλείει. Κι αὐτός ἔρχεται μέ τήν ἁμαρτία.

Ἀγωνιζόμαστε στήν παρούσα ζωή ν’ ἀποφύγουμε τήν ἁμαρτία, ν’ ἀγαπήσουμε τόν Χριστό καί νά εἴμαστε ἑνωμένοι μαζί του καί τώρα καί πάντοτε, στήν αἰωνιότητα.