14.02.2020 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΙΖ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΛΟΥΚΑ

Τῌ ΠΑΡΑΣΚΕΥῌ ΤΗΣ ΙΖ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

Ἐκ τοῦ κατὰ Μάρκον

ιδ΄ 3 - 9

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὄντος τοῦ Ἰησοῦ ἐν Βηθανίᾳ ἐν τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ, κατακειμένου αὐτοῦ ἦλθε γυνὴ ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτελοῦς, καὶ συντρίψασα τὸ ἀλάβαστρον κατέχεεν αὐτοῦ κατὰ τῆς κεφαλῆς. ⁴ ἦσαν δέ τινες ἀγανακτοῦντες πρὸς ἑαυτούς λέγοντες· Εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη τοῦ μύρου γέγονεν; ⁵ ἠδύνατο γὰρ τοῦτο τὸ μύρον πραθῆναι ἐπάνω τριακοσίων δηναρίων καὶ δοθῆναι τοῖς πτωχοῖς· καὶ ἐνεβριμῶντο αὐτῇ. ⁶ ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· Ἄφετε αὐτήν· τί αὐτῇ κόπους παρέχετε; καλὸν ἔργον εἰργάσατο ἐν ἐμοί. ⁷ πάντοτε γὰρ τοὺς πτωχοὺς ἔχετε μεθ' ἑαυτῶν, καὶ ὅταν θέλητε δύνασθε αὐτοὺς εὖ ποιῆσαι· ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε. ⁸ ὃ ἔσχεν αὕτη ἐποίησε· προέλαβε μυρίσαι μου τὸ σῶμα εἰς τὸν ἐνταφιασμόν. ⁹ ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιον τοῦτο εἰς ὅλον τὸν κόσμον, καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη λαληθήσεται εἰς μνημόσυνον αὐτῆς.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ (κ. Παναγιώτη Τρεμπέλα)

 3 Κι ἐνῶ αὐτός ἦταν στή Βηθανία στό σπίτι τοῦ Σί­μω­­νος τοῦ λεπροῦ, τήν ὥρα πού εἶχε γείρει κι ἔτρωγε στό τρα­πέ­ζι, ἦλθε μία γυναίκα πού εἶχε ἕνα δο­χεῖ­ο ἀπό ἀλάβαστρο γεμάτο μέ μύρο κατασκευασμένο ἀπό γνήσια καί ἀνόθευτη νάρδο, πολύ ἀκριβή. Ἔσπα­σε τότε αὐτή τό ἀλαβάστρινο δοχεῖο καί ἔχυσε τό μύρο στό κε­φά­λι του.

4 Ἦταν ὅμως μερικοί ἀπ’ τούς μαθητές οἱ ὁποῖοι ἰδιαιτέρως μεταξύ τους ἐξέφραζαν τήν ἀγανάκτησή τους κι ἔλεγαν: Γιατί ἔγινε αὐτή ἡ ἄσκοπη σπατάλη τοῦ πολύτιμου αὐτοῦ μύρου;

5 Διότι θά μποροῦσε τό μύρο αὐτό νά πουληθεῖ περισσότερο ἀπό τριακόσια δηνάρια, καί τό ἀντίτιμό του νά δοθεῖ στούς φτωχούς. Καί μάλωναν τή γυναίκα αὐτή.

6 Ὁ Ἰησοῦς ὅμως τούς εἶπε: Ἀφῆστε την ἥσυχη. Γιατί τήν ἐνοχλεῖτε; Μήν τή στενοχωρεῖτε, διότι καλή καί ἀξι­έ­παι­νη πράξη ἔκανε σέ μένα. 

7 Τούς φτωχούς τούς ἔχετε πάντοτε μαζί σας, καί μπορεῖτε νά τούς εὐεργετήσετε ὅποτε θέλετε. Ἐμένα ὅμως δέν θά μέ ἔχετε πάντοτε μαζί σας.

8 Ἐκεῖνο πού εἶχε ἡ γυναίκα αὐτή καί μποροῦσε νά κάνει γιά μένα, τό ἔκανε. Πρόλαβε νά ἀλείψει μέ μύρο τό σῶμα μου, γιά νά τό ἑτοιμάσει γιά τήν ταφή μου. Χωρίς νά τό κα­ταλαβαίνει, ἀποδίδει σέ μένα, ἐνῶ ἀκόμη ζῶ, τίς τιμές τῆς ταφῆς μου, πού θά γίνει μετά ἀπό λίγες ἡμέρες.

9 Ἀληθινά σᾶς λέω, σ’ ὅποιο μέρος ὁλόκληρου τοῦ κό­σμου κηρυχθεῖ τό εὐαγγέλιο αὐτό, θά διαλαληθεῖ κι αὐτό πού ἔκανε αὐτή, γιά νά διατηρεῖται ἀλησμόνητη ἡ μνήμη τῆς γυναίκας αὐτῆς, ἡ ὁποία μέ τόση ἀφοσίωση καί μέ τόση θυσία ἐκδήλωσε τήν ἀγάπη της σέ μένα.

(Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ - ΜΕ ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ - ΕΚΔΟΣΙΣ «ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ¨Ο ΣΩΤΗΡ¨»)