Ιερά Μητρόπολις Δράμας

ΤΗΛ.: 25210.32362

e-mail: imdramas@otenet.gr

Βίντεο

 

Ἡ ἐνθρόνιση τοῦ νέου Μητροπολίτου Δράμας κ. Δωροθέου

     Πραγματοποιήθηκε τό Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2022, ἡ ἐνθουσιώδης ἐνθρόνιση τοῦ νέου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δράμας κ. Δωροθέου, μέ τήν σεπτή παρουσία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμου, μέ τήν παρουσία τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Α.Θ.Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου Σεβ. Γουμενίσσης κ. Δημητρίου, τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Α.Θ.Μακαριότητος τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ΄ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀνθηδῶνος κ. Νεκταρίου, τοῦ Τοποτηρητοῦ Σεβ. Ξάνθης κ. Παντελεήμονος, τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου Σεβ. Ζιχνῶν & Νευροκοπίου κ. Ἱεροθέου, μέ τή συμμετοχή πολλῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν, τοῦ ἱεροῦ Κλήρου, τῶν Ἡγουμενισσῶν καί Μοναζουσῶν ἀπό τίς δύο γυναικεῖες Μονές τῆς ἐπαρχίας Δράμας, τοῦ Δημάρχου Δράμας κ. Χριστόδουλου Μαμσάκου, τοῦ Περιφερειάρχη Ἀν. Μακεδονίας-Θράκης κ. Χρήστου Ἀέτιου, τοῦ κ. Ἀντιπεριφερειάρχη κ. Γρηγορίου Παπαεμμανουήλ καί τῶν τριῶν Βουλευτῶν τῆς Δράμας κ. Κωνσταντίνου Μπλούχου, κ. Θεοφίλου Ξανθοπούλου καί κας Χαρούλας Κεφαλίδου, τοῦ Σωματάρχη τοῦ Γ΄ ΣΣ κ. Σωτηρίου Κωστάκογλου, τοῦ Ἀστυνομικοῦ Διευθυτῆ Δράμας κ. Ἀθανασίου Σέρτη (πού εἶχε καί τήν ὀργανωτική εὐθύνη τῶν μέτρων τάξεως), ἐν μέσῳ ὅλων τῶν λοιπῶν Ἀρχῶν καί πλήθους λαοῦ ἀπό τή Μητρόπολη Δράμας, ἀλλά καί τή Μητρόπολη Γουμενίσσης, μαζί καί μέ τούς κ.κ. Δημάρχους Παιονίας Κωνσταντίνο Σιωνίδη καί Κιλκίς Δημήτριο Κυριακίδη. Ἡ διοργάνωση ὑπῆρξε ἄρτια καί ἡ παρουσία τοῦ Μακαριωτάτου, τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν καί ὅλων τῶν μετασχόντων ἦταν μιά πολύ σημαντική ἐνθάρρυνση πρός τό νέο Μητροπολίτη γιά τήν ἀρξάμενη ποιμαντορική του προσφορά.

Ἡ ἐνθρόνιση τοῦ νέου Μητροπολίτου Δράμας κ. Δωροθέου (ΒΙΝΤΕΟ)

Διαδικτυακὸ Μνημόσυνο γιὰ τὸν μακαριστὸ Μητροπολίτη Δράμας Παῦλο

     Διαδικτυακὸ θεολογικὸ καὶ φιλολογικὸ μνημόσυνο πρὸς τιμὴ καὶ μνήμη τοῦ Μακαριστοῦ Μητροπολίτου Δράμας κυροῦ Παύλου, διοργάνωσε τὸ Ἵδρυμα Ἐθνικοῦ καὶ Θρησκευτικοῦ Προβληματισμοῦ, ἐπὶ τὴ συμπληρώσει 6 μηνῶν ἀπὸ τῆς ἐκδημίας τοῦ σεβασμίου καὶ πολυκλαύστου Ἐπισκόπου Δράμας κυροῦ Παύλου.

     Ἡ Ἑσπερίδα, ἡ ὁποία τελοῦσε ὑπὸ τὴν αἰγίδα καὶ τὴν πρόνοια τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δράμας καὶ τοῦ Σεβασμιωτάτου Τοποτηρητοῦ αὐτῆς, Μητροπολίτου Ξάνθης καὶ Περιθεωρίου κ. Παντελεήμονος, τελέσθηκε τὴν Κυριακὴ 30 Ὀκτωβρίου 2022 καὶ ὥρα 6.00 μ.μ., καὶ μεταδόθηκε ἀπὸ τὸ YouTube τοῦ Ἱδρύματος Ἐθνικοῦ καὶ Θρησκευτικοῦ Προβληματισμοῦ (Billeion Melathron).

Χαιρετισμὸ ἀπηύθυναν :

– Ἡ Α.Μ. ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κ.κ. Ἱερώνυμος

– Ὁ Σέβ. Μητροπολίτης Δράμας κ. Δωρόθεος

Κεντρικοὶ ὁμιλητὲς :

– Ὁ Σέβ. Μητροπολίτης Ξάνθης καὶ Περιθεωρίου κ. Παντελεήμων

– Ὁ Σέβ. Μητροπολίτης Βεροίας καὶ Ναούσης κ. Παντελήμων

– Ὁ Σέβ. Μητροπολίτης Νεαπόλεως καὶ Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας

Διαδικτυακὸ Μνημόσυνο γιὰ τὸν μακαριστὸ Μητροπολίτη Δράμας Παῦλο

 

 

«Ἡ κλήση σου στὴν ἀρχιεροσύνη εἶναι μία κλήση σὲ ἕναν ἀγώνα ἐναντίον τῆς φιλαυτίας, τοῦ ἰδιωτικοῦ καὶ τοῦ ἀτομικιστικοῦ θελήματος, γιὰ νὰ εἰκονισθεῖ ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Βασιλεία Του στὴ Λατρεία αὐθεντικὰ» τόνισε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος ἀπευθυνόμενος στὸν νέο Μητροπολίτη Δράμας κ. Δωρόθεο.

Ἡ χειροτονία τοῦ Μητροπολίτη Δράμας τελέσθηκε σήμερα τὸ πρωὶ στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Ἀθηνῶν ἀπὸ τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἰερώνυμο.

Συλλειτούργησαν οἱ Ἀρχιερεῖς Γουμενίσσης Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου κ. Δημήτριος, Ξάνθης καί Περιθεωρίου κ. Παντελεήμων, Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, Σερρῶν καί Νιγρίτης κ. Θεολόγος, Κορίνθου Διονύσιος, Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς κ. Παντελεήμων, Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου κ. Στέφανος καί Ὠρεῶν Φιλόθεος. Παρέστησαν πολιτικοί, τοπικὲς ἀρχὲς, κλῆρος καὶ λαός ἀπὸ τὴν Δράμα καί ἀπό τό Πολύκαστρο.

Στὸν χειροτονητήριο λόγο τοῦ ὁ νέος Μητροπολίτης Δράμας ἀναφέρθηκε στὴν ἐν Χριστῷ ἀφιέρωση ποὺ ἀποτελεῖ μεγάλη δωρεὰ τοῦ Θεοῦ, κάλεσμα καὶ χάρισμα μίμησης τοῦ Καλοῦ Ποιμένα καὶ στὴν ποιμαντορικὴ κλήση ποὺ πολλαπλασιάζει αὐτὸ τὸ χάρισμα. Ὁ Ποιμένας εἶναι αὐτὸς ποὺ ὁδηγεῖ τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ στὸ ἀπρόσιτο φῶς, στὸ λιμάνι τῆς Χάριτος. «Ἀπὸ τότε ποῦ κατάλαβα τὴν κλήση μου, μὲ ἀπασχολοῦσε μόνο ἡ σύζευξη ἄσκησης καὶ ποιμαντικῆς δράσης, τὸ “ἀπόλυτό του ἱερέως” ὡς ἀνθρώπου μὲ τὸ “ἀπόλυτό του κληρικοὺ” ὡς ποιμένα. Ὅπως δὲν ὑπάρχει ἀληθινὴ πίστη χωρὶς τὸ ἐκκλησιαστικὸ “Πιστεύω” οὔτε χριστιανισμὸς ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἔτσι δὲν ὑφίσταται ἐκκλησιαστικὸς βίος δίχως πνευματικὴ ζωή, οὔτε πάλι βιώνεται ἡ πνευματικὴ ζωὴ χωρὶς ἄσκηση» τόνισε ὁ Μητροπολίτης Δράμας καὶ εὐχαρίστησε τὸν Θεὸ ποὺ ὁδήγησε τὰ βήματά του στὸν Μητροπολίτη Γουμενίσσης κ. Δημήτριο, ὁ ὁποῖος στάθηκε δίπλα του, γι' αὐτὸ καὶ παραμένει στὴ ζωὴ του παντοτινά, μία ἀρχετυπικὴ μορφὴ ποιμένα. Ἀναφέρθηκε στὴν γενέτειρά του, ἀλλὰ καὶ στὴ Μητρόπολη Δράμας καὶ στοὺς ἁγίους της. «Μέσα στὴν ἅγια ἔνταση αὐτῆς τῆς εὐλογημένης ὥρας, ἐντυπωσιάζομαι ἀπὸ τὸ λόγο τοῦ ἀββᾶ Ἰσαὰκ «πῶς κανένα δῶρο δὲν μένει χωρὶς προσθήκη, παρὰ μόνον ἐκεῖνο γιὰ τὸ ὁποῖο δὲν ὑπάρχει εὐχαριστία». Ὁ δὲ Θεὸς εὐγνωμονεῖται καὶ δοξάζεται, ἀκόμη κι ὅταν εὐγνωμονοῦμε τὰ ὄργανα τῆς πρόνοιάς Του γιά μᾶς. Γιὰ τὴν ἔμπνευση τῆς σταδιακὰ αὐξανόμενης ἀγάπης πρὸς τὴν Ἐκκλησία, ἀπὸ τὰ νεανικά μου χρόνια κι ἔπειτα, καὶ γιὰ τὴν ἀφιέρωσή μου στὴ μοναχικὴ ζωή, ἐκφράζω τὴν εὐγνωμοσύνη μου πρὸς τοὺς «ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ», ποῦ ἡ Πρόνοια τοῦ Πανάγαθου Θεοῦ τοὺς ἔστειλε στὸ διάβα τῆς ζωῆς μου. Εἶμαι καὶ θὰ εἶμαι σὺν Θεῶ εὐγνώμων ἀπέναντί τους, εἴτε εὑρίσκονται σήμερα ἐδῶ εἴτε συμμετέχουν νοερῶς εἴτε ἐπιβλέπουν ἀπὸ τὴν Οὐράνια Βασιλεία τῆς κοινωνίας τοῦ Θεοῦ». Εὐχαρίστησε, τὸν Ἀρχιεπίσκοπο γιὰ τὴν ἀγάπη του. «Ἐνθυμοῦμαι, ὅταν ἀπὸ λαϊκός Σας ἐγνώρισα, πόσο ἀνταποκριθήκατε ὡς Συνοδικὸς Σύνδεσμος γιὰ τὴν εὔρυθμη λειτουργία τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ τῆς Ἐκκλησίας μας. Καὶ ἀξιώθηκα νὰ βιώσω στὴν Ἱερὰ Σύνοδο τὴν ἀνύστακτη μέριμνά Σας γιὰ τὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας μας σὲ χαλεποὺς καιρούς, μὲ διακριτικὴ σοφία καὶ σύνεση. Μὲ φρονιμάτιζε ἡ πραεία συμπεριφορὰ Σας ἀπέναντι σὲ συλλειτουργοὺς καὶ συνεργάτες Σας. Διὰ τῶν πολυτίμων ἱερῶν εὐχῶν Σας καὶ τῆς ἀγάπης Σας, ἐλπίζω ἡ εὐγνωμοσύνη μου πρὸς τὸ πρόσωπό Σας νὰ μεταποιηθεῖ σὲ ἀδιάπτωτη ὑπακοὴ πρὸς Ἐσᾶς, τὴν Ἐκκλησία καὶ τὰ ἱερὰ θέσμια» σημείωσε ὁ Σεβασμιώτατος καὶ εὐχαρίστησε, ἐπίσης, ὅλους τους Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι τὸν τίμησαν μὲ τὴν παρουσία τους καὶ τὴν ψῆφο τους, ἀλλὰ καὶ ὅλους τούς παρευρισκόμενους. Ἀκόμη, ἔκανε λόγο γιὰ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ὑπογραμμίζοντας ὅτι: «Συλλογίζομαι τὸ μαρτύριo καὶ τὶς θυσίες τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου, στὸ παρελθὸν καὶ μέχρι σήμερα, ποῦ ἀποτυπώνονται στοὺς μακροὺς κόπους καὶ τοὺς ἀκάματους ἀγῶνες τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, τοῦ ὁποίου ταπεινὰ ἑξαιτοῦμαι σήμερα τὶς θεοπειθεῖς προσευχὲς καὶ τὶς πολύτιμες σεπτὲς εὐλογίες. Καλοῦμαι, μετὰ τὴν δική Σας ἐκλογὴ καὶ ἐντολή, μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Παναγιωτάτου νὰ διακονήσω μία Μητρόπολη ἱστορική, μαρτυρική, μὲ ἔντονο τὸ θρησκευτικὸ καὶ ἐθνικὸ σφρίγος. Ἡ εὐλογημένη διακονία καὶ ἡ ἐργώδης προσπάθεια τῶν προκατόχων μου Ἱεραρχῶν, ἑξαιρέτως τοῦ Ἁγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης, ἀλλὰ καὶ τῶν μακαριστῶν Ἀγαθαγγέλου, Λαυρεντίου, Γεωργίου, Φιλίππου, Διονυσίου καὶ τοῦ πολύκλαυστου Παύλου, ἀποτελοῦν λαμπρότατο παράδειγμα ποιμαντικῆς ἀναλώσεως γιὰ χάρη τοῦ εὐλογημένου λαοῦ τοῦ Θεοῦ». Ἀναφέρθηκε στὴν ἱστορία τῆς Δράμας ὑπογραμμίζοντας ὅτι «πρὸ 100ετίας δέχθηκε πλῆθος ξερριζωμένων προσφύγων ἀπὸ τὸν Πόντο, τὴ Μικρὰ Ἀσία, τὴ Θράκη καὶ τὴν Καππαδοκία, οἱ ὁποῖοι μπόλιασαν τὸν γηγενῆ μαρτυρικὸ πληθυσμὸ μὲ τὴ δική τους βαθιὰ χριστιανικὴ εὐλάβεια καὶ τὸ ἀπέριττο ἦθος τοῦ ἀπαράμιλλου πολιτισμοῦ τῶν “ἀλησμόνητων πατρίδων”. Ὑπόσχομαι στοὺς τιμίους ἄρχοντες, στὸν εὐλαβέστατο ἱερὸ κλῆρο καὶ στὸν ἠρωϊκὸ καὶ δημιουργικὸ λαὸ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δράμας ὅτι θὰ ἀναλωθῶ γιὰ τὴν πνευματικὴ πρόοδο ὅλων, κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου μας».

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τόνισε ὅτι θέλησε νὰ ἀποφύγει κάθε ἀναφορὰ σὲ γνωστὰ πράγματα, ὅπως τὸ βιογραφικό τοῦ νεοχειροτονηθέντα, τὴν ἱστορία τῆς Δράμας καὶ στοὺς φιλοπρόοδους κατοίκους της. Μὲ ἀφορμὴ ὅσα εἰπώθηκαν καὶ στὴν πρόσφατη Ἱεραρχία περὶ ἐπανευαγγελισμοῦ ὑπογράμμισε κάποιες ἐπισημάνσεις:

«Ἡ πρώτη: Στὴν ὀρθόδοξη θεολογία, τὴ Δημιουργία τὴν ὀνομάζουμε κτίση καὶ τὰ ὄντα κτιστά. Ἡ θέση αὐτὴ ἔχει καὶ ἀνθρωπολογικὲς συνέπειες. Ὁ τρόπος ποῦ ἀντιλαμβανόμαστε τὴ Δημιουργία φαίνεται στὸν τρόπο ποῦ χρησιμοποιοῦμε τὸν χῶρο καὶ τὸν χρόνο, ποῦ μᾶς θέτουν περιορισμούς. Μὲ τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα, ὁ ἄνθρωπος θέλησε νὰ ὑπερβεῖ αὐτοὺς τοὺς περιορισμούς, τὴν ἀπειλὴ τοῦ θανάτου, μόνος του, εἰσάγοντας ἔτσι τὴ φιλαυτία. Ὁ τρόπος, ποῦ χρησιμοποιοῦμε στὴν καθημερινότητά μας τὸν χρόνο καὶ τὸν χῶρο, φανερώνει τὴν τάση μας εἴτε πρὸς τὴ φιλαυτία, εἴτε πρὸς τὴν ὑπακοὴ στὸν Θεό. Γι’ αὐτό, καὶ οἱ πρόγονοί μας ἔλεγαν: «μέτρον ἄριστον» καὶ «οὐκ ἐν τῷ πολλῶ τὸ εὖ». Ὁ δὲ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς προτρέπει νὰ ἐκτιμοῦμε «τὸν καιρὸν» (Ἔφ. 5, 16), δηλαδὴ τὸν χρόνο. Ὡς ἐκ τούτου, καλούμαστε νὰ μὴν ἀναλωνόμαστε στὰ δευτερεύοντα, ἀλλὰ νὰ μένουμε στὰ οὐσιώδη.

Δεύτερη ἐπισήμανση: Γιὰ ἐμᾶς τοὺς ὀρθοδόξους ἡ θεία Λατρεία, καὶ εἰδικότερα ἡ θεία Λειτουργία, εἶναι τὸ πλέον οὐσιῶδες. Σχεδὸν 2.000 χρόνια τώρα, τελεῖται μὲ τὴν ἴδια βασικὴ δομή, κατ’ ἐντολὴν τοῦ Χριστοῦ (Α΄ Κόρ. 11, 24), ὅπου εἶναι «δύο ἢ τρεῖς συνηγμενοι» στὸ δικό Του ὄνομα (Μάτθ. 18. 20). Αὐτὸ εἶναι τὸ μόνο φάρμακο στὸ δηλητήριο τοῦ θανάτου. Γι’ αὐτὸ τὴ θεία Λειτουργία θὰ πρέπει νὰ τὴν προστατεύσουμε «μὲ νύχια καὶ μὲ δόντια»,ὅπως θὰ ἔλεγε κάποιος πιὸ ἁπλά. Τὸν πλοῦτο της ἀντικρυσαν, στὴν Ἁγιὰ Σοφιά, οἱ ἀπεσταλμένοι τῆς βασίλισσας Ὄλγας τοῦ Κιέβου, τὸ 900 μ.Χ., κι ἔγινε αἰτία νὰ ἀσπασθοῦν τὸν χριστιανισμό.

Τρίτη ἐπισήμανση: Ὅπως γνωρίζεις, ἡ θεία Λειτουργία ἀρχίζει μὲ τὴ συγκλονιστικὴ φράση:«Εὐλογημένη ἡ Βασιλεία τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος». Οἱ λέξεις αὐτὲς μας παραπέμπουν σὲ συγκεκριμένο νόημα, ποῦ μᾶς ὑποχρεώνει καὶ μᾶς δεσμεύει. Μᾶς προϊδεάζει ὅτι πλέον δὲν βρισκόμαστε μέσα στὴν ἱστορία. Ἔχουμε εἰσέλθει μυστηριακὰ στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὅπως τότε ποῦ θὰ συναχθοῦν τὰ διασκορπισμένα τέκνα τοῦ Θεοῦ γύρω ἀπὸ τό Ἐσφαγμένον Ἀρνίον (Ἀποκ. 5, 6). Δὲν πρέπει νὰ ξεχνοῦμε, ὅτι ἡ θεία Λειτουργία εἰκονίζει τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ ὅτι ἡ ταυτότητά της εἶναι ἐσχατολογική». Ἐπίσης, ὑπογράμμισε ὅτι «δὲν μποροῦμε νὰ μιλᾶμε γιά μᾶς καὶ τὰ ἔργα μας ἐνώπιόν τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ δίκαιοι ἀποροῦν, ὅταν ὁ Κύριος τους προσκαλεῖ στὰ δεξιά Του στὴ μέλλουσα κρίση (Μάτθ. 31-46). Γιὰ τὸν λόγο αὐτόν, θὰ πρέπει νὰ σκεφθοῦμε πάλι ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τί λέμε ὅταν μιλᾶμε, στὰ κηρύγματά μας, μέσα στὴ θεία Λειτουργία. Τὸ ἰδανικὸ θὰ ἦταν, μέσα στὴ θεία Λειτουργία, ἡ ὅποια ὁμιλία μας νὰ περιστρέφεται μόνο γύρω ἀπὸ τὸν Χριστό. Γιατί Αὐτὸς εἶναι ἡ Κεφαλὴ καὶ τὸ «Ἐγὼ» τῆς Ἐκκλησίας, ὁ αἴτιος τῆς ἀθανασίας μας. «Τὰ ἀνθρώπινα ἔργα, ὅσο σημαντικὰ κι ἂν εἶναι, δὲν μᾶς προσφέρουν τὴ σωτηρία, ἀλλὰ τὴν ἐπιβίωσή μας». Ὁ Χριστὸς μᾶς σώζει μὲ ὅσα Ἐκεῖνος ἔπραξε καὶ πράττει. Οἱ ἀναφορὲς στὰ δικά μας ἔργα ἐνώπιόν Του, ὅπως προεῖπα, εἶναι περιττές». Παράλληλα, ἐπεσήμανε ὅτι «Ἂν ἐπιθυμοῦμε, γιὰ ἄλλους λόγους, νὰ μιλήσουμε γιὰ τὸ «ἔργο» μας, πρέπει νὰ τὸ κάνουμε ἐκτός της θείας λειτουργίας, καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεση ὅτι δέν εἶναι πρωταρχικῆς σημασίας. Γιατί τὸ δικό μας ἔργο εἶναι πάντοτε συνυφασμένο μὲ τὴν ἀνθρώπινη φιλοδοξία, ὅσο τέλειο κι ἂν εἶναι. Γι’ αὐτό, ἡ μυστηριακὴ ὑπόσταση τῆς Ἐκκλησίας ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν Χριστό, καὶ ὄχι ἀπὸ ὅσα ἐμεῖς κάνουμε».

Στὴν Τέταρτη ἐπισήμανση ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τόνισε ὅτι «καλούμαστε νὰ ἀποφύγουμε τὸν ὑπερτονισμὸ τῆς θέσης μας ὡς κληρικῶν ἔναντι τῶν λαϊκῶν παντοῦ, καὶ ἰδιαίτερα στὴ θεία Λατρεία. Μέσα στὴ θεία Λειτουργία, ὅταν κάποιοι ἀπὸ μᾶς μνημονεύουν στὰ ἅγια τῶν Ἁγίων τούς λαϊκοὺς ὡς «παρακολουθοῦντες», ἀσυναίσθητά τους ὑποτιμοῦν. Δὲν ἔχουμε συνειδητοποιήσει ἀκόμη ὅτι στὴ θεία Λειτουργία «δὲν ὑπάρχουν ἀπαθεῖς παρακολουθοῦντες, ἀλλὰ ἐνεργοὶ, ὄχι μετέχοντες, ἀλλὰ συμμετέχοντες». Τέτοιες λεπτομέρειες φανερώνουν τὴ μεγάλη ἐντύπωση ποῦ ἔχουμε γιὰ τὸν ἑαυτό μας. Τὴν τάση μας νὰ μὴ θεωροῦμε συντελεστικὴ τὴ συμμετοχὴ τοῦ λαϊκοῦ στοιχείου. Ὅμως εἶναι ἀδιανόητο ἕνας ἱερέας νὰ λειτουργήσει χωρὶς τὴν παρουσία πιστῶν. Ὁ ὑπερτονισμὸς τῆς ἱερατικῆς μας θέσεως προκύπτει καὶ ὅταν κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς δηλώνουμε, μέ εὐκολια, τὴ διάθεσή μας νὰ θυσιαστοῦμε γιὰ χάρη τῆς Ἐκκλησίας. Κάποιοι μάλιστα ἀπὸ ἐμᾶς προβάλλουν, ὄτι τό νὰ φοροῦν τὸ ράσο εἶναι μία θυσία. Ἔχει ἄραγε ἡ Ἐκκλησία ἀνάγκη τὴ δική μας θυσία; Μία θυσία ποῦ ποτὲ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἀνιδιοτελής, ἀφοῦ «ἐν ἀνομίαις συνελήφθημεν; » (Ψάλμ. Ν΄, 7)  Ἐὰν ἡ Ἐκκλησία ἐξαρτιόταν ἀπὸ τὴ δική μας θυσιαστικὴ διάθεση, τότε ἡ ἁγιότητά της καὶ ἡ ἐγκυρότητα τῶν μυστηρίων της θὰ ἦταν ἀνύπαρκτες. Ὁ ἐπανευαγγελισμὸς θὰ μποροῦσε νὰ ξεκινήσει ἀπὸ τὸ νὰ δοῦμε τὴ θεία Λειτουργία, μὲ κριτήρια χριστοκεντρικὰ καὶ ὄχι ἀνθρωποκεντρικά». Ἀπευθυνόμενος στὸ νέο Μητροπολίτη ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τόνισε: «ἡ κλήση σου στὴν ἀρχιεροσύνη εἶναι μία κλήση σὲ ἕναν ἀγώνα ἐναντίον τῆς φιλαυτίας, τοῦ ἰδιωτικοῦ καὶ τοῦ ἀτομικιστικοῦ θελήματος, γιὰ νὰ εἰκονισθεῖ ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Βασιλεία Του στὴ Λατρεία αὐθεντικὰ» καὶ συμπλήρωσε: «Ἡ Ἐκκλησιολογία εἶναι ἀλληλένδετη μὲ τὴν Τριαδολογία, τὴ Χριστολογία, τὴν Πνευματολογία. Σὲ αὐτὸν τὸν δογματικὸ πλοῦτο, ποῦ ἀνέφερα, ὅλοι καλούμαστε νὰ ἀναβαπτιζόμαστε διαρκῶς, γιὰ νὰ μὴ γινόμαστε ἀνερμάτιστοι καὶ ἄστοχοι. Πρὶν ἀπὸ λίγο ἔδωσες διαβεβαίωση στὰ δόγματα τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὰ δὲν εἶναι νεκρὲς φράσεις, ἀλλὰ ὁδοδεῖκτες σωτηρίας. Ἐσὺ καλεῖσαι νὰ ἐπικαιροποιεῖς τὰ δόγματα, μὲ βάση τὴ διαχρονικὴ συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας μας, μακριὰ ἀπὸ κριτήρια ψυχολογικά, ἠθικιστικά, εὐσεβιστικὰ κ.λ.π.». Κατέληξε: «Εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐσὺ ἔχεις ὅλες τὶς προϋποθέσεις νὰ τὰ ἐφαρμόσεις, ἀναδεικνύοντας ἀκόμη περισσότερο τὴ σημασία τῆς θείας Λειτουργίας στὴν ἐπαρχία σου. Αὐτὸς εἶναι ὁ μοναδικός μας πλοῦτος καὶ ἡ δύναμή μας, μέσα σὲ ἕναν κόσμο ποῦ ἐγκλωβίζεται στὴ βιομηχανία τοῦ ἀτομικοῦ, τοῦ ἰδιωτικοῦ, τοῦ φαίνεσθαι».

Ρεπορτὰζ γιὰ τὸ Ραδιόφωνο τῆς Ἐκκλησίας: Μάκης Ἀδαμόπουλος

Φωτο: Χρῆστος Μπόνης

 

 

Ἡ χειροτονία τοῦ νέου Μητροπολίτου Δράμας κ. Δωροθέου

 

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

    Διαδικτυακά πραγματοποιήθηκε καί φέτος ἡ ἐπετειακή ἑορταστική ἐκδήλωση τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δράμας, ἀφιερωμένη στή ἐθνική ἐπέτειο τῆς 25ης Μαρτίου 1821,γ ιά νά μᾶς ὑπενθυμίσει ὅτι πρέπει νά διατηροῦμε ἄσβεστη τήν ἔθνική μας μνήμη καί νά τήν μεταλαμπαδεύουμε στή νέα γενιά,ἄν θἐλουμε νά διατηρήσουμε τήν Ἐλευθερία μας.

    Στή συνέχεια παρουσιάζουμε τό θεατρικό «ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΘΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΔΑΦΝΕΣ ΣΤΟ ΕΝΔΟΞΟ ΚΟΥΓΚΙ» καί τήν προβολή «ΑΘΑΝΑΤΟ ΣΟΥΛΙ», πού ἑτοίμασαν τά παιδιά μας.

 

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

 

Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας : Η ομολογιακή του παρουσία κατά την ορκομωσία της Δημοτικής Αρχής της Μητροπολιτικής του Περιφερείας.

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΙΩΝΙΟΝ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2021 η δεύτερη  συνάντηση της "Σχολής Γονέων " της Ι.Μ.Δράμας στον Ι.Ν.Αγ.Αναργύρων Δράμας. Προσκεκλημένος ομιλητής ο κος Χρυσόστομος Σταμούλης Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ και Καθηγητής της Δογματικής και Συμβολικής Θεολογίας στο Τμήμα Θεολογίας.

Θέμα   της συνάντησης το οποίο  ανέπτυξε  και στο οποίο  ακολούθησε συζήτηση :

" Μικρή ιδιωτική μου επανάσταση. Οι νέοι και η εγκατάσταση του εαυτού". 
  Συμπερασματικά ο ομιλητής τόνισε και εξήγησε ότι:
Ένας κλέφτης είμαι. Κλέφτης ιδεών, σκέψεων, τρόπων…εξάπαντος δεν είμαι αντιγραφέας, ούτε θέλω να είμαι. Ο Μάνος Χατζιδάκις το έλεγε αυτό, κλέφτης αλλά όχι αντιγραφέας. Η κλοπή μικρών ιδεών και η μετατροπή τους γεννά το καινούριο, κινεί τα νήματα της ιστορίας, οργώνει το χώμα της ζωής. Η αντιγραφή είναι μια πράξη των απελπισμένων, των άτολμων, ίσως και των ατάλαντων. Ο άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ έλεγε, πως δεν πρέπει να ζητάμε να μοιάζουμε στους αγίους, να κάνουμε ότι οι ίδιοι έκαναν, αλλά να κινούμαστε αναλογικά. Να ζούμε αναλογικά, να πράτουμε αναλογικά, να σκεφτόμαστε αναλογικά. Η αντιγραφή κρύβει θάνατο, ιεροποίηση οποιουδήποτε παρελθόντος, άρνηση ζωής εδώ και τώρα, άρνηση του νυν, άρνηση της σήμερον. 
Ο τίτλος, λοιπόν, είναι Μικρή ιδιωτική μου επανάσταση και ο Αλκίνοος λέει, προσωπική ιδιόκτητή μου επανάσταση.Από εκεί κλέβω.Από αυτό το αποκαλυπτικό τραγούδι, που φεύγοντας από τους μεγαλοϊοδεατισμούς και τους μεγαλεπίβολους μεσσιανισμούς, καλεί σε μια μικρή, προσωπική αντίσταση-επανάσταση, που στοχεύει την εγκαθίδρυση του νέου, του καινού εαυτού.Τραγουδάει, λοιπόν, ο Αλκίνοος:
Ίσως μια μέρα καταφέρω να με αλλάξω
Προσωπική μου ιδιόκτητη επανάσταση
Θα μπω μια νύχτα να χαθώ και να με ψάξω
στο άδειο παράθυρο Μέγα μυστήριο, η αλλαγή.
Αποκαλύπτει την ανάγκη της μετάνοιας και της μεταστροφής, την αγιότητα της άρσης της οποιαδήποτε μονιμότητας που γεννάει θάνατο. Η αλλαγή ευαγγελίζεται τη ζωή, είναι ζωή. Ζωή που τρομάζει και γκρεμίζει βεβαιότητες και εσωτερικές τακτοποιήσεις.Βέβαια, ο Μάνος Χατζιδάκις, λέει πως τα γκρεμισμένα δεν πρέπει να τα κλαις. Και έχει δίκαιο. Η κάθοδος στον Άδη υπόσχεται την ανάσταση του φωτός. Λοιπόν, τα παιδιά μας θα επαναστατήσουν απέναντί μας. Θα μας γκρεμίσουν προκειμένου να στήσουν τον δικό τους εαυτό και όταν όλα βρουν τον ρυθμό τους θα επιστρέψουν ξανά στην ενότητα της αγάπης και στη γιορτή του μαζί.
 
 

 

 

 

ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ Ι.Μ. ΔΡΑΜΑΣ 2η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2021 (ΒΙΝΤΕΟ)

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2021 η πρώτη συνάντηση της "Σχολής Γονέων " της Ι.Μ.Δράμας στον Ι.Ν.Αγ.Αναργύρων Δράμας. Προσκεκλημένος ομιλητής ο κος Αλέξης Λάππας,Ψυχίατρος παιδιών και εφήβων, μέλος του Βασιλικού Κολλεγίου των Ψυχιάτρων της Μεγάλης Βρετανίας, επιστημονικά υπεύθυνος του Ελληνικού παιδικού χωριού στο Φίλυρο, υπεύθυνος του Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας ΠροςΌψη ο οποίος ανέπτυξε το  θέμα :  «Γονείς παιδιών και εφήβων το 2021»  συμπερασματικά ο ομιλητής τόνισε και εξήγησε ότι

 "Η γονεϊκότητα είναι μία σύνθετη διαδικασία φροντίδας. Στην περίοδο της πανδημίας η δοκιμασία και η αποσταθεροποίηση των σχέσεων αποκαλύπτει δυσκολίες και προβλήματα που είτε προϋπήρχαν είτε αντιμετωπίζοταν μέσα σε μία ρουτίνα.

Η σταθερή φροντίδα με διάλογο είναι το κλειδί στη σχέση με τα παιδιά και τους εφήβους. Γονείς μικρότερων παιδιών έχουν να ενισχύσουν τον ποιοτικό χρόνο και το αίσθημα αποδοχής του άγχους ως φυσική συνέχεια της κρίσης. Γονείς εφήβων έχουν τη δυνατότητα να αποκαλύψουν την πραγματική τους σχέση με τις αξίες και το πολύτιμο που πρεσβεύουν."

H επόμενη συνάντηση είναι προγραμματισμένη στις 11 Δεκεμβρίου στις 18.00μ.μ. στον Ι.Ν. Αγ. Αναργύρων Δράμας στην οποία προσκεκλημένος ομιλητής είναι ο κος  Χρυσόστομος Σταμούλης Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ και Καθηγητής της Δογματικής και Συμβολικής Θεολογίας στο Τμήμα Θεολογίας.

Θέμα   της συνάντησης το οποίο θα αναπτύξει  και στο οποίο θα ακολουθήσει συζήτηση και θα δεχθεί ερωτήσεις:

" Μικρή ιδιωτική μου επανάσταση. Οι νέοι και η εγκατάσταση του εαυτού".

 

 

ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ Ι.Μ.ΔΡΑΜΑΣ 1η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 13 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2021 (ΒΙΝΤΕΟ) - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 2ης ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ

Ἐκδήλωση πρὸς τιμὴν τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου

ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ 24.11.2021

 

Ἐκδήλωση πρὸς τιμὴν τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου ἐπὶ τῇ τριακονταετία εὐκλεοῦς Πατριαρχίας του διοργανώθηκε ἀπὸ τὴν Ἀδελφότητα τῶν Ὀφφικιαλίων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου «Παναγία ἡ Παμμακάριστος» στὴν Αἴθουσα “Δημήτρης Μητρόπουλος” στὸ Μέγαρο Μουσικῆς Ἀθηνῶν, τήν Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2021, παρουσία τῆς Προέδρου τῆς Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου, τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Ἱερωνύμου, ἱεραρχῶν καὶ ὀφφικιαλίων τοῦ Θρόνου.

Τὸν Πατριάρχη προσφώνησε ὁ Πρόεδρος τῆς Ἀδελφότητος, Ἄρχων Ἀθανάσιος Μαρτίνος.

Χαιρετισμούς ἀπηύθηναν ἡ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας καί ὁ Πρωθυπουργὸς.

Κύριος ὁμιλητής γιὰ τὴν σημαντικὴ καὶ οἰκουμενικὴ προσφορὰ τοῦ Πατριάρχη ἦταν ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παῦλος, ὁ ὁποῖος ὁμίλησε μέ θέμα «Ἡ κοινωνική προσφορά καί μαρτυρία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου». Ἡ ὁμιλία του ὁλοκληρώθηκε μὲ ἕνα βίντεο τοῦ σεβαστοῦ Ἀρχιμ. Δοσιθέου, Ἡγουμένου τῆς Μονῆς Τατάρνης Εὐρυτανίας, ἐραστοῦ τοῦ Φαναρίου καὶ τῆς Πόλεως.

Ὁ Πατριάρχης, ἐμφανῶς συγκινημένος,  ἔκλεισε τὴν ἐκδήλωση μὲ τὸν δικό του οἰκουμενικὸ λόγο καὶ ὁ Σύλλογος Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως, ὑπὸ τὴν διεύθυνση τοῦ γεραροῦ Δημοσθένη Παϊκόπουλου, ἔψαλε ἕνα ἀπολυτίκιο ποὺ συνέθεσε εἰδικὰ γιὰ τὴν Πατριαρχικὴ ἐπέτειο ὁ Ὑμνογράφος τῆς Μ.τ.Χ.Ε. Ἀθανάσιος Σιμωνοπετρίτης καὶ τὸν Πολυχρονισμὸ τοῦ Πατριάρχου.

Στή συνέχεια παραθέτουμε βιντεοσκοπημένη τήν ὁμιλία καί τό κείμενο τῆς ὁμιλίας τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δράμας κ. Παύλου.

 

 

 

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΡΑΜΑΣ ΠΑΥΛΟΥ

 

ΟΜΙΛΙΑ

ΘΕΜΑ: «Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ»

 

ΡΗΘΕΙΣΑ

ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΓΑΡΟΝ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΘΕΙΣΑΝ ΕΚΔΗΛΩΣΙΝ

ΥΠΟ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΟΦΦΙΚΙΑΛΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

«ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΠΑΜΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ»

ΕΠΙ Τῌ ΕΠΕΤΕΙῼ ΤΩΝ ΕΞΗΚΟΝΤΑ ΕΤΩΝ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ Α.Θ.Π. ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ

κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

"δόσις δ᾿ ὀλίγη τε φίλη τε"

(κατά τόν θεῖον Ὅμηρον.  Ὀδυσσείας ζ΄ 208)

 

ΚΔ΄(24) ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ͵ΒΚΑ΄ (2021)

 

 

            Ἡ Ἀδελφότητα Ὀφφικιάλων τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας "Παναγία ἡ Παμμακάριστος", δηλαδή οἱ Ἄρχοντες καί Λογάδες τοῦ Γένους ἐδῶ στήν ἕδρα τους διοργάνωσαν τήν ἀποψινή ἑσπερίδα γιά νά τιμήσουν τόν ἀρχηγό τοῦ Γένους, τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη καί πατέρα μας κ.κ. Βαρθολομαῖο πού τό ἔτος αὐτό πού διανύουμε ἄγει διπλῆ ἐπέτειο ἑξήντα χρόνων ἀπό τήν εἴσοδό του στίς τάξεις τοῦ ἱεροῦ κλήρου, καί τριάντα χρόνων εὐκλεοῦς πατριαρχίας.

            Εὐχαριστῶ τήν Ἀδελφότητα γιά τήν ἐξαιρετική τιμή πρός τό πρόσωπό μου μέ τήν ἀνάθεση τοῦ πανηγυρικοῦ λόγου τῆς ἑορτίου αὐτῆς ἐκδηλώσεως. Ἀποφεύγοντας τούς "ψευδεῖς ὕθλους", διακονῶ τόν λόγο, ὡς εὐλαβική ἀναπόληση τῶν εὐεργεσιῶν τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας πρός τήν ἀνθρωπότητα καί τῶν κατά καιρούς ἐπικεφαλῆς τῆς ἱερᾶς της νηός, τῶν Πατριαρχῶν καί εἰδικῶς τοῦ μακροβιωτέρου πατριάρχου Βαρθολομαίου τοῦ Ἰμβρίου.

            Ἀπό τό περίβλεπτο αὐτό βῆμα τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, ὅπου κατά τούς κάτω χρόνους ἦταν «πρυτανεῖον τῆς σοφίας» κατά Πλάτωνα, «δαιμόνιον πτολίεθρον» κατά Πίνδαρον, «Ἑλλάς τῆς Ἑλλάδος» κατά τόν Θουκυδίδη1, ἀρχίζω μέ ἐπίγνωση τῆς κατ᾿ ἄνθρωπον ἀδυναμίας μου, ὅπως γιά τέτοιες στιγμές εἰδικοῦ πνευματικοῦ βάρους τονίζει ὁ πολύς Εὐριπίδης: "Ὅταν λάβῃ τις τῶν λόγων ἀνήρ σοφός καλάς ἀφορμάς, οὐ μέγα ἔργον εὖ λέγειν".2 

Γόνος ὤν τοῦ ἐκ Πόντου Ἑλληνισμοῦ, τοῦ χλευαστικά ὑπό τινων καλουμένου "ἀούτηδων",  διακατέχομαι ἀπό βαθυτάτη συγκίνηση, διότι θά ὁμιλήσω ἐνώπιόν σας διά ἕναν ἄνθρωπο πού πρίν ἀπό τριάντα ὁλόκληρα χρόνια μέ ἀποφασιστικό βῆμα ἀνέβηκε τόν Γολγοθᾶ τοῦ πατριαρχικοῦ θρόνου περιβαλλόμενος τόν ἀκάνθινο στέφανο τῆς Πατριαρχείας, καί ἀγωνίζεται μέχρι σήμερα γιά τά δίκαια τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Γένους καί τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου ὑπερφυλετικῶς.

Ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς στόν "Δωδεκάλογο τοῦ Γύφτου" μίλησε γιά τίς ἁρπακτικές διαθέσεις κατά τόν Μεσαίωνα διαφόρων φυλῶν ἀπό τήν Δύση καί τόν Βορρᾶ πού ἐπιχείρησαν νά ἁρπάξουν τήν μοναδική λαμπάδα φωτός καί πολιτισμοῦ πού διατηροῦσε ὁ Προμηθέας δεσμώτης ὄχι στόν Καύκασο, ἀλλά στό κέντρο τῆς οἰκουμένης, τήν Κωνσταντινούπολη.

Δυστυχῶς καί σήμερα ὑπάρχουν ξένοι καί ἡμέτεροι, οἱ ὁποῖοι ἐνστερνίζονται τήν διατύπωση καί τό φρόνημα τοῦ ταλαιπώρου Θεοκλήτου Φαρμακίδη, ἀρχιγραμματέως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὅτι ὁ Πατριάρχης ὁ τότε, Γρηγόριος ὁ Στ΄(Α΄1835-1840 καί Β΄1867- 1872) ἦτο Πατριάρχης τοῦ Μωχαμέτη καί ὄχι τοῦ Χριστοῦ, καί ἐπικαιροποιοῦν τούς παλαμικούς στίχους:

"Καί ἦταν ὅπου κόσμοι ἀντίμαχοι

μέ τήν ἴδια ἐρωτόπαθη μανία

ν᾿ ἀγκαλιάσουν λαχτάριζαν

τήν πανώρια Βοσπορίτισσα, τή μία.

Καί κατάλαμπρα ντυμένοι καταστάλαζαν

καί φιλούσανε τά χώματα

καί τά πόδια της πατοῦσαν,

σάν ἀκρίδες πέφταν οἱ λαοί,

μέλισσες ἐκεῖ οἱ λαοί πετοῦσαν.

Καί εἴτανε, ἡ πανώρια δύο γιαλιῶν

ἀφροκάμωτη νεράϊδα,

κι᾿ εἴσουν ἐσύ, ὦ Πόλη, ὦ Πόλη,

καί εἴτανε τῆς γῆς τό περιβόλι".

Ὁ Πατριάρχης τῆς Πόλεως αὐτῆς εἶναι ἡ ψυχή τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἐκδηλώσεις τῆς ψυχῆς αὐτῆς εἶναι οἱ ἐθνικές παραδόσεις πού ὡς ψυχικές ἀρετές κοσμοῦν τόν Ἕλληνα, καί εἶναι ἡ ὑπερηφάνεια, ἡ ἀνεξαρτησία, ἡ εὐγένεια, ὁ πολιτισμός, ἡ εὐσέβεια πρός τό θεῖον, ἡ ἀγάπη πρός τόν κόσμο καί ἡ προσπάθεια γιά τήν ἀνύψωσή του. Τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο εἶναι τό θησαυροφυλάκιο πού διαφυλάσσει ὅλη τήν Ἑλληνική ζωή καί ψυχή, τίς παραδόσεις, τά ἤθη, καί κατάφερε σέ χρόνια σκοτεινά, μέσα ἀπό τρικυμίες καί φοβερές καταιγίδες νά διατηρήσει ἄσβεστο τό πῦρ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί τῶν Ἐθνικῶν παραδόσεων, καί ὡς στήλη φωτεινή νά ὁδηγεῖ ἔθνη καί λαούς μέχρι σήμερα στήν αὐτογνωσία καί τήν ἐλευθερία. Καί γιά μέν τά ἐν Ἑλλάδι ἀρκεῖ καί μόνον νά ἀναφέρω τήν λέξη Μακεδονία. Ἀναλογισθῆτε, παρακαλῶ, ποιά θά ἦταν ἡ τύχη της χωρίς τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο.

Γιά τήν προσφορά αὐτή ὁ ἐξ Ἀργυρουπόλεως τοῦ Πόντου Δημοσθένης Οἰκονομίδης (1858-1938), ἐκ τῶν διδασκάλων τῆς Μεγάλης τοῦ Γένους Σχολῆς, συντάκτης τοῦ Ἱστορικοῦ Λεξικοῦ τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν καί διευθυντής τοῦ Μεσαιωνικοῦ της Ἀρχείου, δίκαια ἀπονέμει τόν ἔπαινο στήν Ἐκκλησία: "Πανταχοῦ τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπό τῆς ἡμέρας τῆς ὑποδουλώσεως τοῦ ἡμετέρου Ἔθνους ὑπῆρξεν (ἡ Ἐκκλησία) ὁ μόνος παρήγορος προστάτης αὐτοῦ, καί ἀνεδείχθη εἷς τῶν κυριωτάτων παραγόντων τῆς πνευματικῆς καί ἠθικῆς ἀναπλάσεως καί ἀναπτύξεως τοῦ ἑλληνικοῦ στοιχείου, καί ἐμπεδώσεως τοῦ θρησκευτικοῦ καί ἐθνικοῦ αὐτοῦ φρονήματος. Καί ὑπό τήν ἔποψιν ταύτην ἀνεκτίμητοι ἀποδεικνύονται αἱ ὑπηρεσίαι τῶν ἑκασταχοῦ Μητροπόλεων πρός τό Γένος καί τήν Ἐκκλησίαν".3

Μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἡ Ἑλλάς ἀναδεικνύεται σέ μόνιμη παγκόσμια πνευματική ὀντότητα καί δύναμη. Χωρίς αὐτό, ὑποβαθμίζεται σέ "μαχαλᾶ"τῆς Εὐρώπης.

Ἐπειδή ὁ Ἑλληνισμός εἶναι οἰκουμενικός, ἔτσι καί ἡ ἐν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλη Ἐκκλησία, ὅπως μαρτυρεῖ ἡ ἀπ᾿ ἀρχῆς σύσταση καί ἱστορία της, εἶναι ἡ φιλόστοργη Μητέρα λαῶν καί Ἐθνῶν καί ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν κοινωνικῶν τάξεων, καί αὐτῶν ἀκόμα πού ἐκ πλάνης φυλετισμοῦ καί ἐθνικισμοῦ στρέφονται ἐναντίον της. Ἡ Ἐκκλησία, σύμφωνη πρός τόν ἀρχηγό της, σκορπίζει τά πνευματικά καί ὑλικά ἀγαθά της σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως, διότι "οὐκ ἔνι Ἕλλην καί Ἰουδαῖος, περιτομή καί ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος".4       

Β΄

Αὐτό ἀκριβῶς διά μέσου τῶν αἰώνων κηρύττει, διακονεῖ, καλλιεργεῖ καί προσφέρει στόν κόσμο τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο. Οἱ κατά καιρούς Οἰκουμενικοί Πατριάρχαι προσφέρουν τήν ἐν ἁγίῳ Πνεύματι ἐλευθερία, "ἐν θλίψεσιν, ἐν στενοχωρίαις, ἐν πληγαῖς, ἐν μακροθυμίᾳ, ἐν ἀγάπῃ ἀνυποκρίτῳ, ἐν λόγῳ ἀληθείας, διά δόξης καί ἀτιμίας, διά δυσφημίας καί εὐφημίας, ὡς πτωχοί πολλούς δέ πλουτίζοντες, ὡς μηδέν ἔχοντες καί τά πάντα κατέχοντες".5

Αὐτό πράττει καθ᾿ ὅλο τό διάστημα τῆς εὐκλεοῦς πατριαρχείας του ὁ σήμερα τιμώμενος ἤ μᾶλλον ὁ σήμερα τιμῶν ἡμᾶς ὅλους μέ τήν ὑψηλή του παρουσία Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος. Εὐδόκησε ὁ Θεός ὅσα ὡς εὐχή καί προσδοκία κατέγραψε στό μαθητικό του τετράδιο ὁ δεκαπενταετής Δημήτριος Ἀρχοντώνης νά πραγματοποιηθοῦν: "Προσεύχομαι νά πραγματοποιηθοῦν τά ὄνειρά μου καί νά ἐγκαταλείψω τήν πρόσκαιρη αὐτή ζωή μέ τήν δικαία πεποίθηση ὅτι ἐξετέλεσα ὅλα τά καθήκοντά μου, ἀτομικά, κοινωνικά καί ἐθνικά, δηλαδή μέ τήν πεποίθηση ὅτι θά κερδήσω τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ". Ὁ Ἀποστολικός θρόνος τῆς Κωνσταντινουπόλεως καθ᾿ ὅλη τήν μακρά πορεία του δέν ἀπέστη ἀπό τήν διακονία του αὐτήν τῆς κοινωνικῆς διαπλάσεως. Ἡ πολιτική καί πολιτιστική αἴγλη τῆς νέας πρωτευούσης ἐξετόξευσε καί τήν τοπική Ἐκκλησία, ὥστε δύο Οἰκουμενικές Σύνοδοι, ἡ Β΄ καί ἡ Δ΄, νά τήν ἀναδείξουν ὡς τό πνευματικό κέντρο τῆς χριστιανικῆς οἰκουμένης.

Σέ τέσσερις περιόδους θά χωρίσω τήν διά τῶν αἰώνων πορεία τοῦ ἱεροῦ κέντρου:

Α΄) Περίοδος 324-1204

Β΄) Περίοδος 1204-1453

Γ΄) Περίοδος 1453-1922

Δ΄) Περίοδος 1922 ἕως τῆς σήμερον.

Κάθε περίοδος ἔχει τά χαρακτηριστικά της, τά ὁποῖα δέν εἶναι τοῦ παρόντος νά ἀναλύσουμε. Πάντως ἀπό τοῦ 1922 καί ἐντεῦθεν τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο παρά τήν ἀπώλεια τῶν ἱερῶν του τόπων, τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, τῶν Προσκυνημάτων, τοῦ ὀρθοδόξου ποιμνίου του, τῶν περιλαλήτων μητροπόλεών του πού "κρίμασιν οἷς οἶδε Κύριος" μεταβλήθηκαν σέ ἐρείπια "τῇ ἐνόχῳ συνεργίᾳ τῶν συμμάχων χριστιανικῶν Δυνάμεων τῆς Δύσεως"6, ὅπως ὁ σοφώτατος Ἱεράρχης Μητροπολίτης Τραπεζοῦντος Χρύσανθος καί εἶτα Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν ἀναφέρει, ἀπογυμνωμένο ἀπό κάθε ἐξωτερική του λαμπηδόνα, τίς αὐτοκρατορικές δόξες, τήν ἐθναρχική καί ἡγεμονική πρωτοστασία τοῦ Γένους, κράτησε μόνο τόν ἀτόφιο εὐαγγελικό λόγο, τήν διάθεση καί διάσταση τοῦ μαρτυρίου.

Πολύ εὔστοχα ἀναλύοντας τήν σκέψη τοῦ Ἴωνα Δραγούμη ὁ Γεώργιος Θεοτοκᾶς (Κων/πολις 1905 - Ἀθήνα 1966) στό ἄρθρο του "Ἡ Ἐκκλησία καί τό Ἔθνος" γράφει τά ἑξῆς: "Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀνάγκη ἀπό ὑψηλές μορφές ἡγετῶν. [...] Θά κατορθώσει ἆραγε νά τίς ἀναδείξει; Ποιός τό ξέρει; Τό μόνο πού θά λέγαμε, μέ τήν ταπεινή μας κρίση, εἶναι ὅτι, ἄν ὑπάρξει ἀληθινή ἀνανέωση, οἱ  νέοι δρόμοι δέν μποροῦν νά καταλήξουν ἀλλοῦ παρά στόν πρωταρχικό δρόμο τῆς Καινῆς Διαθήκης, μέ εἰλικρίνεια ὅμως καί παρρησία. Δέν θά εἶναι πιά ἀγώνας γιά τήν ὑπεράσπιση ἐθνικῶν πολιτικῶν συμφερόντων –πού εἶναι ἡ ἀποστολή τοῦ Κράτους καί τῶν κυβερνητῶν του- ἀλλά ἡ ἀκοίμητη προσπάθεια γιά νά πρυτανεύσει στόν κόσμο τό πνεῦμα τῆς ἀγάπης, τῆς εἰρήνης καί τῆς δικαιοσύνης. Ὅσο καί ἄν εἶναι ἡ Ἐκκλησία μας κρατική, ἄν θελήσουμε νά ἀνατρέξουμε στίς πηγές καί νά εἴμαστε ἀληθινοί μέ τόν ἑαυτό μας, θά πρέπει νά συμφωνήσουμε ὅτι ὁ γνήσιος, ὁ αἰώνιος προορισμός της δέν εἶναι νά σώζει ἕνα ἔθνος, ἀλλά "πάντα τά ἔθνη", δηλαδή τόν Ἄνθρωπο "αὐτόν καθ᾿ ἑαυτόν". Ἡ ἐντολή δόθηκε πολύ καθαρά, μέ τρόπο πού δέν ἀφήνει ἔδαφος γιά ἀντιγνωμίες. Σεβόμαστε τήν Ἱστορία μας καί τήν ἀγαποῦμε· παραδεχόμαστε ὅτι ἱστορικές ἀνάγκες ἀδυσώπητες ἐπιβάλανε στήν Ἐκκλησία μας τήν πορεία πού ἀκολούθησε τούς τελευταίους αἰῶνες· τιμοῦμε τήν δράση της καί τίς θυσίες της. Τώρα ὅμως πού ἄλλαξαν οἱ ἱστορικές συνθῆκες, εἶναι ἴσως καιρός νά ἀκουστεῖ πάλι ὁ καθαρός εὐαγγελικός λόγος. Τοῦτο, βέβαια, δέν σημαίνει πώς ἡ Ἐκκλησία εἶναι δυνατόν νά ἀδιαφορήσει γιά τήν τύχη τοῦ λαοῦ πού τήν περιβάλλει καί πού εἶναι "σάρξ ἐκ τῆς σαρκός του". Θά ἦταν κάτι παράλογο ἀπό κάθε ἄποψη, τόσο περισσότερο πού ὁ ἴδιος ὁ λαός εἶναι συστατικό στοιχεῖο τῆς Ἐκκλησίας. Χρωστᾶ λοιπόν νά τόν βοηθεῖ, στήν ζωή του, μέ κάθε μέσο πού διαθέτει, αὐτόν πού εἶναι ὁ δικός της λαός. Ἀλλά τί μεγαλύτερη βοήθεια μπορεῖ νά τοῦ προσφέρει παρά νά συντελέσει, μέ τά ἔργα της καί τό παράδειγμά της, ὥστε νά γίνει πιό δίκαιος, πιό καλός, πιό ἀνθρώπινος, πιό πρόθυμος νά συναδελφωθεῖ, πιό ἐλεύθερος ἀπό τήν κακία, τήν ἀπληστία καί τούς σκοτεινούς ὁμαδικούς ἐγωϊσμούς;".

Αὐτό ἀκριβῶς πράττει μέ ἐπιτυχία πού ἀναγνωρίζεται παγκόσμια
ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος. Συνεχίζοντας τήν παράδοση τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐργάζεται γιά τήν εὐστάθεια φυλῶν, λαῶν καί κρατῶν ἀναδεικνυόμενος σέ ἕναν ἀπό τούς μεγαλύτερους κοινωνικούς ἐργάτες, ἀφοῦ καί κατά τίς μέρες μας ὀρθόδοξοι λαοί διέσωσαν καί  διατηροῦν ἀλώβητα τά ἐθνικά καί φυλετικά χαρακτηριστικά τους. Ἐπαναλαμβάνει καί ἐπιβεβαιώνει τούς λόγους τοῦ θαυμασίου Μελετίου Πηγᾶ πού ἐλέχθησαν κατά τήν 16η ἑκατονταετηρίδα: "Τήκει με πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν ἡ μέριμνα, καί αἱ πολλαχόθεν ἠνεωγμέναι κατά τῆς Ὀρθοδοξίας ᾃδου πύλαι".7 Αὐτή του ἡ ἐργασία περιποιεῖ τιμή στόν Ἑλληνικό λαό, καί εἶναι αἰτία ἐγκαυχήσεως γιά ὅλους μας.

Μπορεῖ ἆραγε νά ὑπάρξει Εὐρώπη χωρίς τήν διάσταση τῆς Νέας Ρώμης, τῆς Κωνσταντινούπολης; Τί ἀπαντᾶ στό ἐρώτημα αὐτό ὁ ἑλληνικός ἀκαδημαϊκός καί πολιτικός κόσμος; Μπορεῖ ἆραγε νά παραμείνει ἀτόφια πολιτιστικά ἡ Εὐρώπη χωρίς τούς μεγάλους πνευματικούς της πατέρες; Τόν γεωγράφο καί ἱστορικό Στράβωνα, τόν Διογένη τόν Σινωπέα, τούς Καππαδόκες Πατέρες, τόν φιλόσοφο, οὐμανιστή καί μεγάλο πολιτικό Βησσαρίωνα τόν Τραπεζούντιο;        Κανείς πεπαιδευμένος πολιτικός, κανείς πνευματικός ἄνθρωπος δέν θά ἔλεγε ναί!

Τήν περίοδο αὐτή τῶν νέων συνθέσεων καί ὀσμώσεων τῆς Εὐρωπαϊκῆς ταυτότητος πρέπει νά ἐπανακαθορισθεῖ ἡ σχέση τῆς Εὐρώπης μέ τό Βυζάντιο, τήν Ρωμανία. Ὁ Βυζαντινός Ὀρθόδοξος πολιτισμός ἀποτελεῖ θεμελιώδη συνιστῶσα τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ μέ τά ἱστορικά σύμβολά του, τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί τήν Ἁγία Σοφία. Ἡ ποντιακή διάλεκτος ὁμιλεῖται ἐντεῦθεν καί ἐκεῖθεν τοῦ Αἰγαίου ἀπό χιλιάδες ἀνθρώπων, καί εἶναι ἡ πλησιεστέρα πρός τήν ἀρχαία ἑλληνική ὁμιλουμένη σήμερα διάλεκτος, ζωντανό μνημεῖο τῆς παγκοσμίου γλωσσικῆς κληρονομιᾶς. Ὅλα αὐτά εἶναι θεμελιώδη δομικά στοιχεῖα τῆς Εὐρώπης καί ψηφῖδες τῆς εὐρωπαϊκῆς ταυτότητος.

Γ΄

  πατριάρχης Βαρθολομαῖος γνωρίζοντας τό πεδίο πού οἱ ἱστορικές ἀνακατάξεις σ᾿ ὁλόκληρο τόν κόσμο τοῦ ἐκδιπλώνουν ὡς γεώργιο τῆς δράσεώς του καί τῆς διαδόσεως τοῦ Ὀρθοδόξου μηνύματος στόν σύγχρονο ἄνθρωπο, γράφει τά ἑξῆς: "Τό ζητούμενον ἀπό τήν Ὀρθοδοξίαν σήμερον εἶναι νά λειτουργήσῃ ἡ ἴδια ὡς θετική πρόκλησις διά τόν σύγχρονον ἄνθρωπον, ὡς προοπτική ἐνθέου βιοτῆς καί σχεσιακῆς ἐλευθερίας. Εἰς μίαν ἐποχήν ἀνατροπῆς τῶν ἀξιῶν, ἡ ὁποία ἀπαξιώνει πολλά σημαντικά καί ἀπολυτοποιεῖ πλεῖστα ὅσα ἀσήμαντα, ἡ Ἐκκλησία προβάλλει θεοφιλῆ ἱεράρχησιν ἀξιῶν, μέ ἐπικεφαλῆς τήν ἱερότητα τοῦ κατ᾿ εἰκόνα καί καθ᾿ ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντος ἀνθρώπου καί τήν ἀκεραιότητα τῆς καλῆς λίαν Δημιουργίας. Ἡ Ἐκκλησία ὅταν ὁμιλῇ, τό πράττει διά νά ὑπερασπισθῇ τόν ἄνθρωπον".8

  μεγάλος αὐτός κοινωνικός ἐργάτης ἐδῶ καί τριάντα χρόνια ἐργάζεται ἀνύστακτα γιά τίς ἀξίες τοῦ ἀνθρωπισμοῦ μέσα στόν σύγχρονο κόσμο. Ὁ στενός του συνεργάτης καθηγητής Δεληκωνσταντῆς εὔστοχα καί περιεκτικά συνοψίζει τήν ἐργασία του ὡς ἑξῆς:  "Ὁ Πατριάρχης δέν σιώπησε καί δέν σιωπᾶ ἀπέναντι στά φλέγοντα προβλήματα, ἀπέναντι στήν μισαλλοδοξία, τήν ἀδικία καί τήν ἀπανθρωπία τῆς βίας. Παραμένει ἄνθρωπος τῆς παράδοσης καί τῆς πρωτοπορίας, τῆς πράξης καί τοῦ λόγου, τῆς πραότητας καί τῆς ἀγωνιστικότητας, τῆς προσευχῆς καί τῆς ἀκαταπόνητης στράτευσης γιά τόν ἄνθρωπο καί τόν κόσμο του, ἄνθρωπος ὄχι μόνον τῶν μεγάλων ὁραμάτων, ἀλλά καί τῶν ρεαλιστικῶν ἐπιλογῶν. Ξέρει νά ἀκούει, σέ μιά ἐποχή, ὅπου ἡ ἀκοή εἶναι ἡ χαμένη αἴσθηση. Φυλάσσει τόν τόπον, τό μαρτυρικό Φανάρι, ἁγιάζει τούς πιστούς, ἐμψυχώνει τό ποίμνιό του, μέ ἰδιαίτερη μέριμνα γιά τή νεολαία σέ δύσκολους καιρούς, ὑπερασπίζεται τά δίκαια τῆς Ρωμιοσύνης, ἀναλώνεται γιά τή διάσωση τῆς χριστιανικῆς κληρονομιᾶς στή Μικρά Ἀσία καί παράλληλα ταξιδεύει στά πέρατα τῆς γῆς, δίνοντας τήν καλή μαρτυρία τῆς ἀγάπης, τοῦ σεβασμοῦ τῆς διαφορετικότητας καί τοῦ οἰκουμενικοῦ πνεύματος, μέ ἀξιοθαύμαστη ἀπήχηση. Διαλέγεται γιά τήν εἰρήνη καί τή δικαιοσύνη μέ πολιτικούς, μέ τή διανόηση, μέ ἐκπροσώπους τῆς κοινωνίας τῶν πολιτῶν, συζητᾶ μέ τούς νέους καί τούς καθημερινούς ἀνθρώπους γιά τήν ἀλληλεγγύη μέ τόν συνάνθρωπο καί γιά τήν προστασία τοῦ περιβάλλοντος".9

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶναι καί ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Κωνσταντίνου Πόλεως καί τοῦ μικροῦ ἐναπομείναντος ποιμνίου, περί τοῦ ὁποίου, ὡς ὁ μέγας τῶν Ἐθνῶν Ἀπόστολος, καθ᾿ ἡμέραν κοπιάζει καί μεριμνᾶ "ἐν κινδύνοις ἐκ γένους καί ἐξ ἐθνῶν, ἐν ψευδαδέλφοις, ἐν κόπῳ καί μόχθῳ".10 Γιά τόν κάθε ἕνα Ρωμηό τῆς Πόλεως ξεχωριστά ἐνδιαφέρεται καί ἐγκύπτει στό πρόβλημά του, γίνεται ἱκέτης γιά πολλούς. Οἱ τσέπες του εἶναι τρύπιες.

Ἡ ἀγωνία του γιά τό αὔριο τῆς Ρωμηοσύνης ἀποφέρει καρπό. Οἱ Ρωμηοί ἔφυγαν, οἱ Ἐκκλησίες μία-μία ἐγκαταλείφθηκαν, τά σχολεῖα, τά ἱδρύματα πνέουν τά λοίσθια· ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ὄρθιος. Ἡ Κωνσταντινούπολη ἐπί τῶν ἡμερῶν τῆς Πατριαρχείας του ἐργοτάξιο πραγματικό. Πάνω ἀπό 40 ναοί ἀνακαινίσθηκαν, τά ἱδρύματα ὁμοίως, καί κατά τίς ἡμέρες μας σειρά ἔχει τό μεγαλύτερο πανευρωπαϊκά ξύλινο κτήριο, τό ὀρφανοτροφεῖο τῆς Πριγκήπου. Καί προχωρεῖ.

Μοναδικός καί ἀνεπανάληπτος διδάσκαλος τῆς ἀγάπης γιά τήν Πατρίδα. Ἀπευθυνόμενος σέ πολίτες πού διαβιοῦν ἐκτός τῆς Πόλεως εἶπε: "Τό ὅραμα τοῦ Ὀδυσσέως ἦτο ἡ Ἰθάκη, ὁ καπνός ἐκ τῆς ἑστίας τῆς πατρικῆς αὐτοῦ οἰκίας. Αἱ παιδικαί ἀναμνήσεις. Τῶν προγόνων οἱ τάφοι. Τῆς πατρίδος τό χῶμα".

Ἐκεῖ πού ὑποκλινόμαστε εἶναι ἡ ἀγάπη του γιά τήν νῆσο Ἴμβρο. Τό μαῦρο 1964 διαδέχεται ἡ φωτεινή Πατριαρχεία τοῦ Βαρθολομαίου, κατά τήν ὁποία ὁ ἥλιος τῆς ἐλπίδος καί τῆς ἀναγεννήσεως δέν δύει. Ρεκόρ ἀνακαινίσεων, ναῶν, ἐξωκκλησίων, ἡ ἐπιστροφή τῶν ἑλληνικῶν γραμμάτων στά πλήρως ἀνακαινισμένα καί ἐξοπλισμένα σχολεῖα. Στήν γενέτειρά του, τούς Ἁγίους Θεοδώρους, λειτουργεῖ νηπιαγωγεῖο καί Δημοτικό μέ 29 μαθητές, καί στά Ἀγρίδια Γυμνάσιο καί Λύκειο μέ 30 μαθητές. Οὔτε οἱ ἴδιοι οἱ Ἴμβριοι πιστεύουν ὅσα συντελοῦνται στόν τόπο τους.

Ἀπάντηση στήν ἀπορία δίνει ὁ ἀκαδημαϊκός καί ἀκτιβιστής γιά τά ἀνθρώπινα δικαιώματα Ἄριελ Ντόρφμαν:"Μερικές φορές εἶναι σωστό νά ὀνειρεύεσαι τό ἀδύνατο, νά ζητᾶς τό ἀδύνατο, νά κράζεις γιά τό ἀδύνατο. Ὑπάρχει ἡ πιθανότητα ἡ ἱστορία νά ἀκούει. Ὑπάρχει ἡ πιθανότητα ἡ ἱστορία νά ἀπαντήσει". Καί στόν Βαρθολομαῖο ἡ ἱστορία καί ἄκουσε καί ἀπάντησε!

Ἀπευθυνόμενος στήν Ἰμβριακή νεολαία πού ὑπεραγαπᾶ τονίζει ὅτι πρέπει νά διαφυλάξει: "ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ τάς πατρώας παραδόσεις καί τάς ἀνεκτιμήτους ἀξίας, αἱ ὁποῖαι συγκροτοῦν τήν ταυτότητά μας καί ἔσωσαν τό Γένος μας. Παρακαλοῦμε νά ἐπισκέπτεσθε τήν Ἴμβρο τῶν προγόνων μας, γιά νά ἀγάλλωνται οἱ ζῶντες καί νά σκιρτοῦν αἱ ψυχαί τῶν ἐκλιπόντων. Διά νά συνεχίσῃ νά κτυπᾶ ἡ καμπάνα. Διά νά ἀκούεται ἡ πατρογονική λαλιά τῶν Ἰμβρίων. Σᾶς προσκαλοῦμε νά στηρίζετε τήν λειτουργίαν τῶν σχολείων μας, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε νέες ἐλπίδες γιά ἕνα καλύτερον μέλλον διά τήν Ἴμβρον. Καί νά θέτετε πάντοτε τό ἐρώτημα: ἄν δέν ἐνδιαφερθοῦμε καί δέν ἀγωνισθοῦμε ἐμεῖς γιά τήν Ἴμβρο, ἆραγε ποῖος ἄλλος θά τό πράξῃ;".

Ὅλο αὐτό τό ἔργο τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου εἶναι ἔργο πίστεως. Ὁ πολιός ἡγούμενος τῆς μονῆς Τατάρνης ἀρχιμ. Δοσίθεος γράφει τά ἑξῆς συγκλονιστικά:

"Ὁ Πατριάρχης μας εἶναι ἄνθρωπος προσευχῆς καί πίστεως. Πολλῆς προσευχῆς καί πολλῆς πίστεως. Δυό γεγονότα ἀρκοῦν. Μοῦ τά διηγήθηκε ἄνθρωπος μορφωμένος, καταξιωμένος στόν χῶρο του, γνωστός στό Πανελλήνιον, ἀλλά καί παγκοσμίως. Εἶναι ὁ Ἕλληνας τῶν δύο Ὄσκαρ. Τά καταγράφω ὅπως μοῦ τά διηγήθηκε.

"Φιλοξενοῦμαι στή Θεολογική Σχολή τῆς Χάλκης. Πρωΐ-πρωΐ σημαίνει τό καμπανάκι τῆς Ἐκκλησίας γιά τόν Ὄρθρο. Ἀπό ὕπνο εἶχα χορτάσει, σηκώνομαι νά πάω κι ἐγώ. Μόλις εἶχε ἀρχίσει νά γλυκοχαράζῃ. Μέσα στόν ναό ἦταν ἀκόμη σκοτεινά. Τά λιγοστά κανδήλια φώτιζαν ἀχνά τά πρόσωπα τῶν Εἰκόνων τοῦ Τέμπλου. Ἕνας καλογερόπαπας Ἁγιορείτης, ἡ μόνη ἀνθρώπινη παρουσία, διάβαζε τόν ἑξάψαλμο. Μπαίνω ἥσυχα-ἥσυχα στό Νάρθηκα. Στό μανουάλι εἶχε ἀναμμένα δύο κεριά. Αἰσθάνθηκα τήν ὕπαρξι ἀνθρώπου. Γυρίζω δεξιά. Βλέπω στό στασίδι ἕνα κληρικό. Ἦταν ὄρθιος δίπλα στήν θαυματουργό εἰκόνα τῆς Πάντων Χαρᾶς -ἔτσι λέγεται, ἄν δέν ἀπατῶμαι. Ὁ Πατριάρχης! Προσηύχετο. Ἀπό τόν ναό ἀκουγόταν καθαρά: "Κύριε, τί ἐπληθύνθησαν οἱ θλίβοντές με; Πολλοί ἐπανίστανται ἐπ᾿ ἐμέ. Πολλοί λέγουσι τῇ ψυχῇ μου, οὐκ ἔστι σωτηρία αὐτῷ ἐν τῷ Θεῷ αὐτοῦ... Οὐ φοβηθήσομαι ἀπό μυριάδων λαοῦ τῶν κύκλῳ συνεπιτιθεμένων μοι. Ἀνάστα, Κύριε, σῶσόν με, ὁ Θεός μου...".  Δάκρυα ἔρρεαν ἀπό τά μάτια του. Κόπηκα, λύθηκαν τά γόνατά μου. Ὀπισθοχώρησα, πρίν μέ ἀντιληφθῇ, πρίν ἡ παρουσία μου διακόψῃ τήν προσευχή του. Κάτι μ᾿ ἔδιωχνε. Μάζεψα τά πράγματά μου. Ἔφυγα. Πῆρα τό πρῶτο βαπόρι τῆς γραμμῆς, ἔφθασα στήν Πόλι, καί κατ᾿ εὐθεῖαν στό ἀεροδρόμιο. Ἀπ᾿ τήν Ἀθήνα τοῦ ἔστειλα ἕνα γράμμα. Παναγιώτατε, ζητῶ συγγνώμη, γιατί ἔφυγα, χωρίς νά εἰδοποιήσω. Δέν θέλησα νά σᾶς διακόψω. Ἀλλά τήν στιγμή πού σᾶς εἶδα προσευχόμενο καί δακρύοντα κατάλαβα ὅτι φέρετε στούς ὤμους σας ὅλη τήν οἰκουμένη".

Τό ἄλλο.

"Πηγαίνω στό Πατριαρχεῖο. Πρωΐ-πρωΐ, κατά ἡ ὥρα ὀκτώ. Μπαίνω στήν αὐλή, κανείς. Πάω στά γραφεῖα, ἀνοίγω τήν πόρτα, κανείς, χτυπῶ ἄλλη πόρτα, ψυχή. Περνάω διαδρόμους, οὐκ ἦν φωνή, οὐκ ἦν ἀκρόασις, φθάνω στό κελλί τοῦ Πατριάρχου. Ἡ πόρτα μισάνοιχτη, ὁ Πατριάρχης γράφει χωμένος σέ ἔγγραφα καί ἐπιστολές. Συγγνώμη, Παναγιώτατε, ἀλλά δέν συνάντησα ψυχή. Δέν φοβᾶσθε; Κάποιος μπορεῖ νά σᾶς ἐπιτεθῇ! Βάλτε μιά κλειδαριά ἀσφαλείας τοὐλάχιστον. Δέν φοβοῦμαι, ἀπήντησεν ὁ Πατριάρχης. Ἔχω τήν Παναγία πού μέ φυλάττει". Δέν νομίζω ὅτι αὐτή τήν ἀπάντησι θά μποροῦσαν νά τήν δώσουν πολλοί ἀπό μᾶς...".11

Ἀγαπητοί μου, "Ὠκεανός εἰς κοτύλην οὐ χωρεῖ".

Τά τῆς δοξασμένης καθέδρας τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου εἶναι ἀτελεύτητα, διότι ἡ Πόλη αὐτή ξεπερνᾶ κάθε ἄλλη πόλη, ὅσο τήν γῆ ὁ ἀστροστόλιστος οὐρανός. Ἡ Πόλη αὐτή μᾶς διδάσκει ὅτι ἡ Ρωμηοσύνη σάν τόπος καί σάν ἰδέα ξεπερνᾶ τόν Ἑλλαδισμό. Ρωμηός Ἕλληνας εἶναι μόνον Ὀρθόδοξος, ἐνῶ ὁ "σκέτος" εἶναι πολλά ἄλλα, ἐκτός ἀπό ὀρθόδοξος. Ὁ ἀείμνηστος Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης δήλωσε στήν ΕΤ 1 26-2-98 "Ἀγαπῶ τήν Πόλη, καί τήν ἐπισκέπτομαι συχνά. Δημιουργεῖ ἕνα γλυκόπικρο αἴσθημα. Δέν πηγαίνουμε στήν Πόλη, ἐπιστρέφουμε". Καί κατά τήν ἐπιστροφή μας μᾶς περιμένει ὁ Γενάρχης καί φύλακας τῶν ἱερῶν καί τῶν ὁσίων τῆς Ρωμηοσύνης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ὁ ὁποῖος μέ τούς λόγους τοῦ προκατόχου του καί ἱδρυτοῦ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Γερμανοῦ Δ΄ τοῦ ἀπό Δράμας καί Δέρκων μᾶς ἐξηγεῖ γιατί σηκώνει στούς ὤμους του τόν βαρύ σταυρό τῆς Πατριαρχείας ἐδῶ καί τριάντα χρόνια:

"Τό βάρος τῆς πατριαρχείας καί τῆς θλίψεως καί δυσκολίας τούτου τοῦ πολυωδύνου ὑπουργήματος ἐγνωρίζομεν καλῶς· ἀλλ᾿ αἱ πρός ἀποφυγήν ἀντιστάσεις μας οὐδέν ἴσχυσαν εἰς τάς κοινάς αἰτήσεις καί προτροπάς πάντων ὑποσχεθέντων μάλιστα πρόθυμον συναντίληψιν καί σύμπραξιν μεθ᾿ ἡμῶν, καί ἐπί τῇ βάσει καί ἐλπίδι τῶν ὑποσχέσεων τούτων πεισθέντες, ἐδεξάμεθα τήν πρόσκλησιν καί εἰς τήν φωνήν τοῦ ἔθνους, ὡς εἰς φωνήν ἀληθῶς Κυρίου, καί ἄκοντες ὑπεχωρήσαμεν ἀπό τῆς φίλης ἡμῖν ἡσυχίας καί ἐπαρχίας".12

Αὐτή ἡ μοναδική προσωπικότητα χρειάζεται τήν ἀγάπη, τήν προσευχή μας καί τήν παρουσία μας στά ἱερά σεβάσματα τῶν πατέρων μας, τῶν ὁποίων ἀκοίμητος φύλακας ὑπάρχει, ὅπως καί ὁ ἴδιος εἶπε σέ ὁμιλία του στό Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο στίς 19 Ἀπριλίου 1994: "Διακονοῦμεν παράδοσιν δέκα καί ἑπτά αἰώνων μεριμνῶν καί ἀγώνων διά τήν σωτηρίαν καί ἑνότητα τοῦ Πολιτισμοῦ τῆς Εὐρώπης".

Εἴθε, Παναγιώτατε, μέ ὑγεία καί πνευματική εὐρωστία νά αἴρεις τόν Σταυρό τῆς Πατριαρχείας Σου, καί ἐμεῖς νά δοξάζουμε τόν Τριαδικό Θεό καί ἀτενίζοντάς σε νά ἀναφωνοῦμε ὑϊκά:

Ἐξάκουστε Βαρθολομαῖε, ἀναμφηρίστως εἶσαι σύ τοῦ Βασιλέως Χριστοῦ ποιμένας σεβάσμιος καί ἀγαπημένος τοῦ πολυπάθου Ὀρθοδόξου λαοῦ, ὁ ὁποῖος δικαίως σέ τιμᾶ πάρα πολύ ὡς ἄνδρα μέγαν στολισμένον μέ πάσης φύσεως ἀρετές καί μέ γνώση καί σοφία μεγάλη τῶν ἀθανάτων πατέρων.

 

Παραπομπές

      Μπαλόγλου Χρῆστος, Οἱ Τρεῖς Ἱεράρχαι καί ἡ Οἰκουμενική Κρίσις, Πλάτων, περιοδικό ἑταιρείας Ἑλλήνων φιλολόγων, τόμος 11, σελ. 57

2.    ὅ.π. σελ. 46

3.     Δημοσθένους Η. Οἰκονομίδου, Ὁ Πόντος καί τά δίκαια τοῦ ἐν αὐτῷ ἑλληνισμοῦ". Ἐν Ἀθήναις 1920, σελ. 96

4.     Κολ. 3,11

5.     Β΄Κορινθ. 6, 1-10

6.      Μητροπολίτου Τραπεζοῦντος Χρυσάνθου, Ἡ Ἐκκλησία Τραπεζοῦντος,   

 Ἀθῆναι 1933, σ. 782

7.      Μανουήλ Γεδεών, Ἱστορία τῶν τοῦ Χριστοῦ πενήτων, Ἀθήνα 2010, τόμος   Β΄ , σ. 242

8.      Κων/νος Δεληκωνσταντῆς, Ὁ Πατριάρχης τῆς Ἀλληλεγγύης, Κωνσταντινούπολις 2016, σ. 86

9.      Κων/νος Δεληκωνσταντῆς, Ὁ Πατριάρχης τῆς Ἀλληλεγγύης,

 Κωνσταντινούπολις 2016, σ. 78-79

1.                         Κορινθ. Β΄11, 24-27

1                   Ἀρχιμ. Δοσιθέου, Θέλω νά πιῶ ὅλο τόν Βόσπορο. Ι.Μ. Τατάρνης 2003, σ. 269-271

1                    Μανουήλ Γεδεών, Ἱστορία τῶν τοῦ Χριστοῦ πενήτων, ὅ.π., σ. 393

 

 

Ἐκδήλωση πρὸς τιμὴν τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ. Παῦλος σέ ἐκδηλώσεις γιά τήν Α.Θ.Π στήν Ἴμβρο

     Στήν Ἴμβρο βρέθηκε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ. Παῦλος τήν Παρασκευή 13 Αὐγούστου 2021 γιά νά συμμετάσχει στίς ἐπετειακές ἐκδηλώσεις γιά τήν Α.Θ.Π. τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο πού διοργάνωσε ἡ Ἱερά Μητρόπολις Ἴμβρου καί Τενέδου. Οί ἐκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν μέ τήν εὐκαιρία συμπληρώσεως 60 χρόνων ἀπό τήν εἰς διάκονον χειροτονίαν του καί 30 χρόνων ἀπό τῆς ἀναρρήσεώς του εἰς τόν Πατριαρχικόν θρόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

      Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας σ' αὐτή τήν ἐκδήλωση ἐκφώνησε τήν παρακάτω προσλαλιά:

ΠΡΟΠΟΣΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ

ΕΝ ΤΗ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙ ΙΜΒΡΟΥ κ ΤΕΝΕΔΟΥ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΗΣ Α.Θ.Π. ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΤΟΥ ΙΜΒΡΙΟΥ

13.8.2021

 

        Παναγιώτατε.

          Σήμερον περιβεβλημένη λαμπράν στολήν ἡ νῆσος Ἴμβρος ἑορτάζει, καί τά τέκνα της τά γηγενῆ καί τά ἐξ υἱοθεσίας πνευματικῆς ἅτινα ἀνεδέχθη ὁ Ἴμβριος ἑστιάτωρ, πανηγυρίζουν τήν διπλήν λαμπράν ἐπέτειον ἱερωσύνης καί Πατριαρχείας ἀξίου τέκνου της, τοῦ ἐξ Ἁγίων Θεοδώρων καταγομένου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.

          Πρό ἑξήκοντα καί ἑνός ἐνιαυτῶν ἡ ὀδυνηρῶς στενάξασα κατά τούς κατιόντας χρόνους νῆσος «τῶν ὀλίγων ψαράδων», προσέφερεν εἰς τήν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν τόν φέρελπιν καί πολλά ὑποσχόμενον βλαστόν της, Δημήτριον Ἀρχοντώνην.

          Σήμερον ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία ἀντιπροσφέρει εἰς τήν Ἴμβρον τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην Βαρθολομαῖον τόν Ἴμβριον· τόν εἰς τόν τετραπέρατον κόσμον διασαλπίσαντα τήν ἱστορίαν, τά πάθη ἀλλά καί τάς ἐλπίδας τῶν ἐν τῇ νήσῳ ταύτῃ οἰκούντων.

          Διά τό γεγονός τοῦτο τῆς ἀντιδόσεως, καταλλήλους εὑρίσκω τούς λόγους τοῦ αὐτοκράτορος τῆς Τραπεζοῦντος Ἀλεξίου Γ΄ τοῦ Μεγάλου Κομνηνοῦ, τοῦ κτίτορος τῆς ἐν Ἄθωνι Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ ὁσίου Διονυσίου, τούς εἰς τό προνομιοπάροχον ὑπέρ αὐτῆς κτιτορικόν χρυσόβουλον διαλαμβανομένους καί ἀναφερομένους εἰς τούς ὁσίους Ἀθανάσιον καί Διονύσιον: «... εἶπες ἄν Ἀθανάσιος μέν ἐκ Τραπεζοῦντος τῷ  Ἄθῳ ἄρτι δοθείς, Διονύσιος δ’ ἐκ τοῦ Ἄθω τῇ Τραπεζοῦντι ἀντιδοθείς». Παραφράζων τ’ ἀνωτέρω ἀναφωνῶ:  «Eἶπες ἄν Δημήτριος Ἀρχοντώνης μέν ἐξ Ἴμβρου τῇ Μεγάλῃ Ἐκκλησίᾳ ἄρτι δοθείς, Βαρθολομαῖος δ’ ἐκ τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας τῇ Ἴμβρῳ ἀντιδοθείς».

          Αὔριον οἱ τίμιοι πόδες Ὑμῶν οἱ εὐαγγελιζόμενοι τήν εἰρήνην θά ἵστανται ἐπί τῆς ἱερᾶς χθονός τῆς Τραπεζοῦντος, καί θ’ ἀνέλθετε, Παναγιώτατε, εἰς τό ἐν Μελᾷ Θεομητορικόν ἀνάκτορον διά νά προστῆτε τῆς λαμπρᾶς πανηγύρεως αὐτοῦ. Παρακαλῶ, μεταφέρατε τήν ἐλπίδα τῆς Ἴμβρου εἰς τήν κλεινήν Τραπεζοῦντα.

          Συνῆψεν ἡ Ἴμβρος μετά τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας δάνειον αἵματος, ὅπερ εἶναι ἀνεξάλειπτον. Ἐπιλήψει με ὅμως ὁ χρόνος διηγούμενον δι’ ὅσα θαυμαστά συνετελέσθησαν Θεοῦ συνεργείᾳ εἰς τήν νῆσον, χάριν τῆς Ὑμετέρας πρός αὐτήν ἀγάπης. Ἐξήνθησε λοιπόν τέκνα ἡ ἄλλοτε σχεδόν ἐρημωθεῖσα ἐκ τοῦ γηγενοῦς πληθυσμοῦ, χάριν τοῦ ἰδικοῦ Σας ὁράματος, καί ἰδού τά πρίν ἐσκοτισμένα ἐκπαιδευτήρια ἐφωτίσθησαν καί μεταδίδουν τό φῶς τῆς πατρῴας εὐσεβείας καί γνώσεως εἰς τά φωτόμορφα τέκνα τῆς ἐλπίδος τῆς αὔριον.

          Παναγιώτατε.

          Ὁ τῇ Ὑμετέρᾳ προτροπῇ καί προβολῇ ψήφοις κανονικαῖς ἐκλεγείς καί Ἴμβριος πλέον κατασταθείς ποιμενάρχης, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἴμβρου καί Τενέδου κ. Κύριλλος συνέστησε τήν πατροπόθητον ταύτην ἑορτήν πρός τιμήν Σας. Συνεκρότησε καί τιμητικήν ἐπιτροπήν διά τόν λαμπρόν ἑορτασμόν τῆς διπλῆς ἐπετείου Σας.

          Ἐκ μέρους τῆς ἐπιτροπῆς ὡς μέλος αὐτῆς, παρακαλῶ νά δεχθῆτε τό προσφερόμενον ἱερόν ἐγκόλπιον, τό περικλεῖον οὐ μόνον τήν ἱεράν εἰκόνα ἀλλά καί τάς ἀγαπώσας καρδίας τῶν φιλούντων Ὑμᾶς σύν τῇ διαπύρῳ εὐχῇ : Βαρθολομαίου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου τοῦ Ἰμβρίου πολλά τά ἔτη, ὑπέρ οὗ ὑψῶ τό ποτήριον.                                   

 

 

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ. Παῦλος σέ ἐκδηλώσεις γιά τήν Α.Θ.Π στήν Ἴμβρο

Μνήμη τῶν ὁσίων 172 Πατέρων τῶν ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Εἰκοσιφοινίσσης ἀναιρεθέντων

 

     Τήν Κυριακή τοῦ Θωμᾶ, ἡ Πατριαρχική καί Σταυροπηγιακή Ἱερά Μονή Εἰκοσιφοινίσσης γιορτάζει τή μνήμη τῶν 172 ὁσιομαρτύρων πατέρων τῆς Μονῆς, τῶν ὑπό τῶν Ὀθωμανῶν σφαγιασθέντων στίς 24 Ἀπριλίου 1507.

     Τό πρωί τῆς Κυριακῆς τοῦ Θωμᾶ τελέστηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ. Παῡλο.

     Μετά τήν  Θεία Λειτουργία ἔγινε λιτάνευση γύρω ἀπό τό καθολικό τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, τῶν ἱερῶν λειψάνων τῶν κτητόρων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, καί ἐψάλη ὁ ἁγιασμός.

       Δυστυχῶς ἡ λιτανεία καί φέτος δέν ἔγινε στό χῶρο στόν ὁποῑο κατά τήν παράδοση ἡ Παναγία ἀποτύπωσε τήν ἁγία της μορφή στό ξύλο πού εἶχε γιά τήν εἰκόνα της ὁ ὅσιος Γερμανός, κτήτορας τῆς Μονῆς, ἐξ αἰτίας τῶν μέτρων πού ὑπάρχουν λόγῳ τῆς πανδημίας.

   

Μνήμη τῶν ὁσίων 172 Πατέρων τῶν ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Εἰκοσιφοινίσσης ἀναιρεθέντων

Ο καιρός σήμερα και πρόγνωση καιρού για τις επόμενες μέρες

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Ἡ ἑορτή τῆς πολιούχου μας Ἁγίας Βαρβάρας

Δελτία Τύπου -Ἀνακοινώσεις - Νέα [05/12/2022]

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΩΝ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ

Δελτία Τύπου -Ἀνακοινώσεις - Νέα [29/11/2022]

Πολυτεκνία καί καλλιτεκνία

Δελτία Τύπου -Ἀνακοινώσεις - Νέα [27/11/2022]

Μιά εὐχάριστη ἔκπληξη!...

Δελτία Τύπου -Ἀνακοινώσεις - Νέα [25/11/2022]

Προσκυνητής τῆς Εἰκοσιφοίνισσας ὁ νέος Ποιμενάρχης

Δελτία Τύπου -Ἀνακοινώσεις - Νέα [24/11/2022]

ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΘΡΟΝΙΣΕΩΣ

Δελτία Τύπου -Ἀνακοινώσεις - Νέα [14/11/2022]

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΗΜΕΡΑΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ (κείμενο & ερμηνεία)

08.12.2022 ΠΕΜΠΤΗ ΚΣΤ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ

ΠΕΜΠΤΗ ΚΣΤ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Πρὸς Τιμόθεον Α΄ Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα   3:1-13 Τέκνον Τιμόθεε, πιστὸς ὁ λόγος· εἴ τις ἐπισκοπῆς ὀρέγεται, καλοῦ ἔργου ... περισσότερα

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (κείμενο & ερμηνεία)

08.12.2022 ΠΕΜΠΤΗ ΙΒ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΛΟΥΚΑ

Τῌ ΠΕΜΠΤῌ ΤΗΣ ΙΒ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν κα΄ 28 - 33 Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαὐτοῦ Μαθηταῖς· ἀνακύψατε καὶ ἐπάρατε τὰς ... περισσότερα

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2022 (ΙΓ΄ ΛΟΥΚΑ)

  Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2022 (ΙΓ΄ ΛΟΥΚΑ) (Λουκ. ιη’ 18 - 27)   Δὲν εἶχε εὐτυχῆ κατάληξη ἡ συνάντηση τοῦ πλούσιου ἐκείνου νεανίσκου μὲ τὸν Κύριο, τὴν ὁποία μᾶς περιγράφει τὸ σημερινὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο. ... περισσότερα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

08.12.2022

8 Δεκεμβρίου

1868          Μεγάλη καταστροφή του Σώματος Μανιατών υπό ... περισσότερα

Copyright 2015 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΔΡΑΜΑΣ
powered by webApplications